ﺍﻣﺎ ﺑﻪ ﺑﺎﺩ ﺑﺴﭙﺎﺭﺑﺎﺯ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﻛﻨﺎﺭ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﺍﺳﺘﺎﺩﻩ ﺍﻡ 

ﺍﻣﺎ ﺑﻪ ﺑﺎﺩ ﺑﺴﭙﺎﺭﺑﺎﺯ ﺗﻨﻬﺎ ﺩﺭ ﻛﻨﺎﺭ ﭘﻨﺠﺮﻩ ﺍﺳﺘﺎﺩﻩ ﺍﻡ 
ﺑﺎﺯ ﺍﺷﻚ ﺍﺯ ﺩﻳﺪﻩ ﺟﺎﺭﻱ ﻳﺎﺩ ﺗﻮ ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ ﺍﻡ
ﺯﻳﺮ ﺩﺳﺘﻢ ﻳﺎﺩﮔﺎﺭﻳﻤﺎﻥ ﻧﮕﺎﻫﻢ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ
ﭼﺸﻤﻬﺎﻱ ﻧﺎﺯﻧﻴﻦ ﺗﻮ ﺗﺒﺎﻫﻢ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ
ﻳﺎﺩ ﺍﻳﺎﻣﻲ ﻛﻪ ﻋﺸﻘﻢ ﺩﺭ ﺩﻝ ﺗﻮ ﺧﺎﻧﻪ ﺩﺍﺷﺖ
ﻫﺮ ﻛﻼ‌ﻡ ﺩﻟﻨﺸﻴﻨﺖ ﻗﺼﻪ ﺟﺎﻧﺎﻧﻪ ﺩﺍﺷﺖ
ﻳﺎﺩ ﺍﻳﺎﻣﻲ ﻛﻪ ﺗﻮ ﺳﻨﮓ ﺻﺒﻮﺭﻡ ﻣﻲ ﺷﺪﻱ
ﺭﻫﻨﻤﺎ ﭼﻮﻥ ﻗﺼﻪ ﺁﻥ ﭼﺎﻩ ﻭ ﻛﻮﺭﻡ ﻣﻲ ﺷﺪﻱ
ﺩﺳﺖ ﻣﻦ ﺩﺭ ﺩﺳﺘﻬﺎﻱ ﮔﺮﻡ ﺗﻮ ﺟﺎﻥ ﻣﻲ ﮔﺮﻓﺖ
ﺭﻭﺯﮔﺎﺭﻡ ﺩﺭ ﻛﻨﺎﺭﺕ ﻭﻩ ! ﻛﻪ ﺳﺎﻣﺎﻥ ﻣﻲ ﮔﺮﻓﺖ
ﮔﺮﭼﻪ ﻣﻲ ﺩﺍﻧﻢ ﮔﻨﺎﻩ ﺍﻳﻦ ﺟﺪﺍﻳﻲ ﺍﺯ ﻣﻦ ﺍﺳﺖ
ﺁﺭﺯﻭﻱ ﺑﻬﺘﺮﻳﻦ ﻳﺎﺭﻡ ﺭﻫﺎﻳﻲ ﺍﺯ ﻣﻦ ﺍﺳﺖ
ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩ ﻭ ﺭﻭﻧﻖ ﺍﻳﻦ ﺧﺎﻧﻪ ﺷﻮ
ﺑﺎﺯ ﮔﺮﺩ ﻭ ﻧﻮﺭ ﺍﻳﻦ ﻛﺎﺷﺎﻧﻪ ﺷﻮ
ﻣﺴﺘﻴﻢ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺷﺮﺍﺏ ﺧﻨﺪ ﻩ ﺍﺕ ﺍﻓﺰﻭﻥ ﻧﻤﺎ
ﻏﺼﻪ ﻫﺎﻳﻢ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻟﺒﺨﻨﺪﻱ ﺯ ﺩﻝ ﺑﻴﺮﻭﻥ ﻧﻤﺎ
ﺗﺎ ﺗﻮ ﺑﺎﺯ ﺁﻳﻲ ﺯ ﭼﺸﻤﻢ ﺧﻮﺍﺏ ﺭﻓﺖ
ﺍﺯ ﺩﻭ ﺩﻳﺪﻩ ﺧﻮﻥ ﺑﺠﺎﻱ ﺁﺏ ﺭﻓﺖ
ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﻢ،ﻋﺸﻖ ﻣﻦ ، ﺍﻱ ﻧﺎﺯﻧﻴﻦ
ﺑﺎﺯﮔﺮﺩ ﻭ ﻣﺤﻨﺘﻢ ﺭﺍ ﺧﻮﺩ ﺑﺒﻴﻦ
ﺑﺎﺯ ﻛﻦ ﺩﺭ ﺭﺍ ﻭ ﺟﺎﻧﻢ ﺗﺎﺯﻩ ﻛﻦ 
ﻣﻬﺮﺑﺎﻥ ﺷﻮ ﻋﺸﻖ ﻣﻦ ﺍﻧﺪﺍﺯﻩ ﻛﻦ