نمیدونم از کجا باید شروع بکنم

نمیدونم از کجا باید شروع بکنم
میدونم نمیخونید ولی من جدی نیاز داشتم این حرفا رو یه جا خالی بکنم و گزینه دیگه ای جز شما نبود میتونید اسکرول کنید
"خسته شدم از بس تلاش کردم و کسی ندید" خیلیا این جمله رو میگن و از بابتش ناراحتن ولی من واقعا تلاش نمیکنم که کسی ببینه اصلا نمیخوام ببینه همینکه سرکوفت نزنه و سرزنش نکنه برام کافیه
خسته شدم از بس سر هرچیز کوچیکی سرزنش شدم
خسته شدم از بس برای چیز هایی که حتی مقصر نبودم تاوان دادم و عذرخواهی کردم
خوب شدن برای من شده وظیفه خب چرا؟
تا اخلاقم کمی عوض میشه بهم هزار جور لقب می‌میچسبونن و میگن آدم برفی
ولی خب من همچین آدمی نیستم من اخلاقم عوض شده چون تو احترامی که من برات گذاشتم رو نمیزاری
تو سرزنش میکنی
هر اتفاق بدی میوفته از من میخوای که درستش کنم درحالی که دست من نیست من نمیتونم یقه زندگی رو بگیرم بگم حرومزاده چطور جرعت کردی به فلانی فشار بیاری درحالی که خودم دارم بگا میرم البته من بگا نمیرم گا بهم میگه بانو شما زحمت نکش من دم درم تگو بنداز پایین
کلی کار سرم ریخته و به هیچکدوم نمیرسم چون روزانه دوباره کار اضافه میشه نشسته ام به لیست نگاه میکنم گریه میکنم
واقعا اینکه جنگه و همه چی رو هواست تقصیر من دانش آموز نیست خب من دانش آموز چه گناهی کردم بهم لیست درس دادین یه روز میگید اجباریه بخونید یه روز میگید مجازیه نخونید
وقتی میبینید خستم یا عصبانیم باهام شوخی های بی جا نکنید خب من انسانم انساننننن یه صبری دارم لبریز میشه و وقتی هم لبریز بشه میگن عصبی خو دیوث دو دقیقه درتو بزار کاری نکن ببین چطور میشم میای مهربون
حالم از زندگی کثافت بار به هم میخوره
دیگه داره میزنه به سرم دارم روانی میشم