ﺷﺎﯾﺪ ﺍﮔﺮ ﺳﻌﺪﯼ ﻣﺮﺩﻡ ﺍﯾﻦ ﺯﻣﺎﻧﻪ ﺭﺍ ﻣﯿﺪﯾﺪ ،ﺍﯾﻨﮕﻮﻧﻪ ﻣﯽ ﺳﺮﻭﺩ :

ﺷﺎﯾﺪ ﺍﮔﺮ ﺳﻌﺪﯼ ﻣﺮﺩﻡ ﺍﯾﻦ ﺯﻣﺎﻧﻪ ﺭﺍ ﻣﯿﺪﯾﺪ ،ﺍﯾﻨﮕﻮﻧﻪ ﻣﯽ ﺳﺮﻭﺩ :
ﺑﻨﯽ ﺁﺩﻡ ﺍﺑﺰﺍﺭ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮﻧﺪ،
ﮔﻬﯽ ﭘﯿﭻ ﻭﻣﻬﺮﻩ ﮔﻬﯽ ﻭﺍﺷﺮﻧﺪ
. ﯾﮑﯽ ﺗﺎﺯﯾﺎﻧﻪ ﯾﮑﯽ ﻧﯿﺶ ﻣﺎﺭ،
ﯾﮑﯽ ﻗﻔﻞ ﺯﻧﺪﺍﻥ،ﯾﮑﯽ ﭼﻮﺏ ﺩﺍﺭ .
ﯾﮑﯽ ﺩﯾﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﮐﻨﺪ ﻧﺮﺩﺑﺎﻥ،
ﯾﮑﯽ ﻣﯿﮑﺸﺪ ﺑﺎﺭ ﻧﺎﻣﺮﺩﻣﺎﻥ
ﯾﮑﯽ ﺍﺭﻩ ﺷﺪ،ﻧﺎﻥ ﻣﺮﺩﻡ ﺑﺮﺩ،
ﯾﮑﯽ ﺗﯿﻎ ﺷﺪ ﺧﻮﻥ ﻣﺮﺩﻡ ﺧﻮﺭﺩ
ﯾﮑﯽ ﭼﻮﻥ ﮐﻠﻨﮓ ﻭ ﯾﮑﯽ ﻫﻤﭽﻮ ﺑﯿﻞ ،
ﯾﮑﯽ ﺭﯾﺶ ﻭ ﭘﺸﻢ ﻭ ﯾﮑﯽ ﺑﯽ ﺳﺒﯿﻞ .
ﯾﮑﯽ ﭼﻮﻥ ﻗﻠﻢ ﺧﻮﻥ ﺩﻝ ﻣﯽ ﺧﻮﺭﺩ،
ﯾﮑﯽ ﺧﻨﺠﺮ ﺍﺳﺖ ﻭ ﺷﮑﻢ ﻣﯽ ﺩﺭﺩ .
ﺧﻼﺻﻪ ﭘﺮﺍﺯﻧﻔﺮﺕ ﻭﮐﯿﻦ ﻭﺍﻧﺪﻭﻩ ﻭ ﺁﺯ،
ﯾﮑﯽ ﻫﻤﭽﻮ ﮐﻔﺘﺎﺭ ﻭ ﮐﺮﮐﺲ ﯾﮑﯽ ﭼﻮﻥ ﮔﺮﺍﺯ .
ﻧﻪ ﺭﺣﻢ ﻭ ﻧﻪ ﻣﻬﺮ ﻭ ﻧﻪ ﻟﻄﻒ ﻭ ﻧﻪ ﻧﺎﺯ،
ﻫﻤﻪ ﭘﺮ ﮐﻠﮏ ﭘﺮ ﺭﯾﺎ ﺣﻘﻪ ﺑﺎﺯ !