گاه گاهیم بیا به شب نظر کنیم

گاه گاهیم بیا به شب نظر کنیم

و از تدامم خیال و وهم این سکوت بی کران گذر کنیم

بیا به شب٬

بیا و دل به این هراس بی نهایتش ببند

بیا ببین٬

چگونه فوج فوج چشمهای ﺁسمان

به وسعت تمام کهکشان

برای قطره قطره اشک های تو

برای ناله های تو

مویه می کنند...؟

سکوت نیمه شب پر از صدای گریه هاست

و شبنم این طراوت همیشگی رد گریه های این ستاره هاست

بیا به شب نگه کنیم

و در تلاطم سکوت لحظه های ﺁن سفر کنیم

بیا به شب٬

که شب پر از صدای اشناست

پر از صدای بال های خیل ﺁن فرشته هاست

مرا ببین٬

چگونه مست و شور این سکوت

از تمام شب پرم و

در دل سیاه و مهربان ﺁن چگونه ضجه می زنم؟

بیا ببین در این حریر دل فریب

چگونه از غم دلم پر فرشته سوخت؟

بیا نظاره کن

چگونه قرب این دقایق غریب

مرا به عرش های این جهان بدوخت؟

مرا که از سراسر سکون شب پرم

ببین که در برابر نگاه ﺁسمان

ودر دل دقایق کبود مهربان

به صحن ﺁن همیشه جاودان چگونه سجده می زنم...؟