می دانم که می دانی دلم تنگ است .

می دانم که می دانی دلم تنگ است .

تنگ است برای یک نگاه .

دلم تنگ است برای یک عبور .

آنقدر دل تنگم که حتی اگر شمیم حضورت هم به مشامم برسد برایم کافیست

یابن یاس آرزوی دیدارت دیوانه ام کرده است.

می ترسم ، می ترسم از روزی که تو آمده باشی و من نباشم .

می ترسم آرزو به دل بمیرم و تو را ندیده باشم و بدتر از آن نفهمیده باشمت و بیشتر ترسم از آن است که تو باشی و من هم باشم ولی حتی روی اینکه از جلوی درب خانه رد هم شوم نداشته باشم .

بیا و کویر دلهامان را ترنم بارانی باش .بیا که دلهامان بهانه ی تو را کرده است و شیون دل را دیگر نمی توان به هر بهانه ای ساکت کرد.

بیا ای خورشید شبهای غیبت !

می دانم که بی حضور پرتو وجودت  قدم از قدم هم نمی توانم بردارم .

خوب می دانم دلت گرفته از بی سرو پایی ماها!!!!

می دانم چون علی سر در چاه غربت زمان فرو کرده ای و جز این شنوای همیشه ی تاریخ گوشی نیست که بشنود صدای هل من ناصر تو را .

تو خود بگو چه کنم .

در این کویر تشنه لبان سراسر سراب به هر سو که می نگرم سرابی از نفسانیات و مادیات بر سر راهم قرار می گیرد  . می دانم دویدن در  پی این سرابها امیدی پوچ در پوچ است.

تو خود خوب می دانی و من نیز که چه ها کرده ام ! و چه بوده ام ! و چه هستم!

پس کمکم کن که این سرابها مرا به دنبال خود نکشاند.

برایم دعا کن اگر بیایی من آنطور باشم که تو خواهی و آنگاه نماز شکر بجا خواهم آورد و غزل غزل ترانه خواهم سرود .

ترانه ی با ایمان بودن و هستن
ترانه ی برای مهدی مردن