ﺍﮔﻪ ﺯﻣﺎﻥ ﺷﻌﺮﺍ ﺗﻠﻔﻦ ﺑﻮﺩ ﻣﻨﺸﯽ ﺗﻠﻔﻨﺸﻮﻥ ﭼﯽ ﻣﯿﮕﻔﺖ :

ﺍﮔﻪ ﺯﻣﺎﻥ ﺷﻌﺮﺍ ﺗﻠﻔﻦ ﺑﻮﺩ ﻣﻨﺸﯽ ﺗﻠﻔﻨﺸﻮﻥ ﭼﯽ ﻣﯿﮕﻔﺖ :
.
.
.
.
ﭘﯿﻐﺎﻣﮕﯿﺮﺣﺎﻓﻆ :
ﺭﻓﺘﻪ ﺍﻡ ﺑﯿﺮﻭﻥ ﻣﻦ ﺍﺯ ﮐﺎﺷﺎﻧﻪ ﺧﻮﺩ ﻏﻢ ﻣﺨﻮﺭ
ﺗﺎ ﻣﮕﺮ ﺑﯿﻨﻢ ﺭﺥ ﺟﺎﻧﺎﻧﻪ ﺧﻮﺩ ﻏﻢ ﻣﺨﻮﺭ
ﺑﺸﻨﻮﯼ ﭘﺎﺳﺦ ﺯﺣﺎﻓﻆ ﮔﺮ ﮐﻪ ﺑﮕﺬﺍﺭﯼ ﭘﯿﺎﻡ
ﺯﺍﻥ ﺯﻣﺎﻥ ﮐﻮ ﺑﺎﺯﺁﻣﺪﻡ ﺧﺎﻧﻪ ﺧﻮﺩ ﻏﻢ ﻣﺨﻮﺭ
ﭘﯿﻐﺎﻣﮕﯿﺮﺳﻌﺪﯼ :
ﺍﺯ ﺁﻭﺍﯼ ﺩﻝ ﺍﻧﮕﯿﺰ ﺗﻮ ﻣﺴﺘﻢ
ﻧﺒﺎﺷﻢ ﺧﺎﻧﻪ ﻭ ﺷﺮﻣﻨﺪﻩ ﻫﺴﺘﻢ
ﺑﻪ ﭘﯿﻐﺎﻡ ﺗﻮﺧﻮﺍﻫﻢ ﮔﻔﺖ ﭘﺎﺳﺦ
ﻓﻠﮏ ﮔﺮ ﻓﺮﺻﺘﯽ ﺩﺍﺩﯼ ﺑﻪ ﺩﺳﺘﻢ
ﭘﯿﻐﺎﻣﮕﯿﺮﺑﺎﺑﺎﻃﺎﻩﺭ :
ﺗﻠﯿﻔﻮﻥ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﯼ ﺟﺎﻧﻢ ﻓﺪﺍﯾﺖ
ﺍﻟﻬﯽ ﻣﻮ ﺑﻪ ﻗﺮﺑﻮﻥ ﺻﺪﺍﯾﺖ
ﭼﻮ ﺍﺯ ﺻﺤﺮﺍ ﺑﯿﺎﯾﻢ ﻧﺎﺯﻧﯿﻨﻢ
ﻓﺮﺳﺘﻢ ﭘﺎﺳﺨﯽ ﺍﺯ ﺩﻝ ﺑﺮﺍﯾﺖ
ﭘﯿﻐﺎﻣﮕﯿﺮﻓﺮﺩﻭﺳﯽ :
ﻧﻤﯽ ﺑﺎﺷﻢ ﺍﻣﺮﻭﺯ ﺍﻧﺪﺭ ﺳﺮﺍﯼ
ﮐﻪ ﺭﺳﻢ ﺍﺩﺏ ﺭﺍﺑﯿﺎﺭﻡ ﺑﻪ ﺟﺎﯼ
ﺑﻪ ﭘﯿﻐﺎﻣﺖ ﺍﯼ ﺩﻭﺳﺖ ﮔﻮﯾﻢ ﺟﻮﺍﺏ
ﭼﻮ ﻓﺮﺩﺍ ﺑﺮﺁﯾﺪ ﺑﻠﻨﺪ ﺁﻓﺘﺎﺏ
ﭘﯿﻐﺎﻣﮕﯿﺮﺧﯿﺎﻡ :
ﺍﯾﻦ ﭼﺮﺥ ﻓﻠﮏ,ﻋﻤﺮ ﻣﺮﺍ ﺩﺍﺩ ﺑﻪ ﺑﺎﺩ
ﻣﻤﻨﻮﻥ ﺗﻮﺍﻡ ﮐﻪ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﯼ ﺍﺯﻣﻦ ﯾﺎﺩ
ﺭﻓﺘﻢ ﺳﺮﮐﻮﭼﻪ , ﻣﻨﺰﻝ ﮐﻮﺯﻩ ﻓﺮﻭﺵ
ﺁﯾﻢ ﭼﻮ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ, ﭘﺎﺳﺨﺖ ﺧﻮﺍﻫﻢ ﺩﺍﺩ
ﭘﯿﻐﺎﻣﮕﯿﺮﻣﻨﻮﭼﻬﺮﯼ :
ﺍﺯﺷﺮﻡ,ﺑﻪ ﺭﻧﮓ ﺑﺎﺩﺑﺎﺷﺪ ﺭﻭﯾﻢ
ﺩﺭﺧﺎﻧﻪ ﻧﺒﺎﺷﻢ ﮐﻪ ﺳﻼﻣﯽ ﮔﻮﯾﻢ
ﺑﮕﺬﺍﺭﯼ ﺍﮔﺮﭘﯿﺎﻡ,ﭘﺎﺳﺦ ﺩﻫﻤﺖ
ﺯﺍﻥ ﭘﯿﺶ ﮐﻪ ﻫﻤﭽﻮﺑﺮﻑ ﮔﺮﺩﺩ ﺭﻭﯾﻢ
ﭘﯿﻐﺎﻣﮕﯿﺮﻣﻮﻻﻧﺎ :
ﺑﻬﺮﺳﻤﺎﻉ ﺍﺯﺧﺎﻧﻪ ﺍﻡ,ﺭﻓﺘﻢ ﺑﺮﻭﻥ ﺭﻗﺼﺎﻥ ﺷﻮﻡ
ﺷﻮﺭﯼ ﺑﺮﺍﻧﮕﯿﺰﻡ ﺑﻪ ﭘﺎﺧﻨﺪﺍﻥ ﺷﻮﻡ ,ﺷﺎﺩﺍﻥ ﺷﻮﻡ
ﺑﺮﮔﻮﺑﻪ ﻣﻦ ﭘﯿﻐﺎﻡ ﺧﻮﺩﻫﻢ ﻧﻤﺮﻩ ﻭﻫﻢ ﻧﺎﻡ ﺧﻮﺩ
ﻓﺮﺩﺍ ﺗﻮﺭ ﺍ ﭘﺎﺳﺦ ﺩﻫﻢ،ﺟﺎﻥ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻗﺮﺑﺎﻥ ﺷﻮﻡ