بسم الله الرحمن الرحم
بسم الله الرحمن الرحيم
قسمت اول :
پرهیز از همنشینی - مجالست : ورود به شبکه ها و یا خواندن پیامها پستهای دشمنان، هم نشینی - مجالست با آنهاست؛ و این همنشینی و هم نفسی، سبب انتقال آلودگیها میشود؛ ابتلا به آلودگیهای مشابه نیز همنوعی و هم سویی میآورد؛ لذا فرمود: اگر با آنها بنشینی، خودت هم از آنان هستی :
وَقَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِي الْكِتَابِ أَنْ إِذَا سَمِعْتُمْ آيَاتِ اللَّهِ يُكْفَرُ بِهَا وَيُسْتَهْزَأُ بِهَا فَلَا تَقْعُدُوا مَعَهُمْ حَتَّى يَخُوضُوا فِي حَدِيثٍ غَيْرِهِ إِنَّكُمْ إِذًا مِثْلُهُمْ إِنَّ اللَّهَ جَامِعُ الْمُنَافِقِينَ وَالْكَافِرِينَ فِي جَهَنَّمَ جَمِيعًا - و خداوند این حکم را در قرآن بر شما نازل کرده که هرگاه بشنوید افرادی آیات خدا را انکار و استهزا میکنند، با آنها ننشینید تا به سخن دیگری بپردازند! وگرنه، شما هم مثل آنان خواهید بود. خداوند، منافقان و کافران را همگی در دوزخ جمع میکند.(سوره نساء آیه 140)
بنابراین، همانگونه که دشمنان، شما را از هر حیث تحریم کردهاند، نه فقط تحریم بانکی، تجاری، دارویی و ...، حتی تحریم خبری و تبلیغاتی کردهاند، شما نیز آنها را تحریم کنید و به هیچ وجهی وارد حوزه و فضای شیطانی آنها نگردید.
با دشمن، باید رویارویی نمود، نه هم نشینی مسالمتآمیز!
پرهیز از تقویت - انتشار آلودگیها و بازگویی حرف مُفت :
بازار دشمنان را در فضای مجازی، دوستان بیخرد و ناآگاه رونق میبخشند؛ چنان که از یک پیام یا شعاری خوششان میآید و تأییدش میکنند و یا از جمله و اظهار نظری خوششان میآید و آن را در سطح گسترده نشر میدهند و برای دوستان و مشترکان ارسال مینمایند! نه فقط در ایران، بلکه در همه جا!
دشمن، تصاویر تحریک کننده و سوق دهنده به حرام، و یا شعارهای پوچ، یا مواضع به ناحق، و یا تهمت و افترا، و یا شبهات را برای خودش و همفکرانش مننتشر نمینماید، بلکه قصد و هدف، دیگرانی هستند که هنوز به دام نیفتادند و با آنها همسو نشدهاند.
امیرالمؤمنین علیه السلام فرمودند:
الشُّبهَةُ عَلى أربعِ شُعَبٍ: إعجابٌ بِالزِّينةِ، و تَسويلُ النَّفسِ، و تَأوُّلُ العِوَجِ، و لَبسُ الحَقِّ بالباطِلِ - شبهه چهار شاخه دار؛ دل باختن در برابر زینتهای نفس و یا بیرونی، وسوسۀ نفْس، توجيه كردن كجیها، و آميختن حق به باطل.(الكافی : 2/393/1 - نهج البلاغه، حکمت 31)
پس، حال که اهداف و علل تبلیغ انحرافات و از جمله شبهه روشن است، چرا انسان عاقل خود را هدف آنها قرار دهد و چرا از روی سطحینگری و ظاهر بینی و برای خودنمایی تأیید کند و انتشار دهد؟!(ادامه دارد...)
قسمت اول :
پرهیز از همنشینی - مجالست : ورود به شبکه ها و یا خواندن پیامها پستهای دشمنان، هم نشینی - مجالست با آنهاست؛ و این همنشینی و هم نفسی، سبب انتقال آلودگیها میشود؛ ابتلا به آلودگیهای مشابه نیز همنوعی و هم سویی میآورد؛ لذا فرمود: اگر با آنها بنشینی، خودت هم از آنان هستی :
وَقَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِي الْكِتَابِ أَنْ إِذَا سَمِعْتُمْ آيَاتِ اللَّهِ يُكْفَرُ بِهَا وَيُسْتَهْزَأُ بِهَا فَلَا تَقْعُدُوا مَعَهُمْ حَتَّى يَخُوضُوا فِي حَدِيثٍ غَيْرِهِ إِنَّكُمْ إِذًا مِثْلُهُمْ إِنَّ اللَّهَ جَامِعُ الْمُنَافِقِينَ وَالْكَافِرِينَ فِي جَهَنَّمَ جَمِيعًا - و خداوند این حکم را در قرآن بر شما نازل کرده که هرگاه بشنوید افرادی آیات خدا را انکار و استهزا میکنند، با آنها ننشینید تا به سخن دیگری بپردازند! وگرنه، شما هم مثل آنان خواهید بود. خداوند، منافقان و کافران را همگی در دوزخ جمع میکند.(سوره نساء آیه 140)
بنابراین، همانگونه که دشمنان، شما را از هر حیث تحریم کردهاند، نه فقط تحریم بانکی، تجاری، دارویی و ...، حتی تحریم خبری و تبلیغاتی کردهاند، شما نیز آنها را تحریم کنید و به هیچ وجهی وارد حوزه و فضای شیطانی آنها نگردید.
با دشمن، باید رویارویی نمود، نه هم نشینی مسالمتآمیز!
پرهیز از تقویت - انتشار آلودگیها و بازگویی حرف مُفت :
بازار دشمنان را در فضای مجازی، دوستان بیخرد و ناآگاه رونق میبخشند؛ چنان که از یک پیام یا شعاری خوششان میآید و تأییدش میکنند و یا از جمله و اظهار نظری خوششان میآید و آن را در سطح گسترده نشر میدهند و برای دوستان و مشترکان ارسال مینمایند! نه فقط در ایران، بلکه در همه جا!
دشمن، تصاویر تحریک کننده و سوق دهنده به حرام، و یا شعارهای پوچ، یا مواضع به ناحق، و یا تهمت و افترا، و یا شبهات را برای خودش و همفکرانش مننتشر نمینماید، بلکه قصد و هدف، دیگرانی هستند که هنوز به دام نیفتادند و با آنها همسو نشدهاند.
امیرالمؤمنین علیه السلام فرمودند:
الشُّبهَةُ عَلى أربعِ شُعَبٍ: إعجابٌ بِالزِّينةِ، و تَسويلُ النَّفسِ، و تَأوُّلُ العِوَجِ، و لَبسُ الحَقِّ بالباطِلِ - شبهه چهار شاخه دار؛ دل باختن در برابر زینتهای نفس و یا بیرونی، وسوسۀ نفْس، توجيه كردن كجیها، و آميختن حق به باطل.(الكافی : 2/393/1 - نهج البلاغه، حکمت 31)
پس، حال که اهداف و علل تبلیغ انحرافات و از جمله شبهه روشن است، چرا انسان عاقل خود را هدف آنها قرار دهد و چرا از روی سطحینگری و ظاهر بینی و برای خودنمایی تأیید کند و انتشار دهد؟!(ادامه دارد...)
- ۶۴۸
- ۰۷ بهمن ۱۴۰۳
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط