بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت اول :
باید گفت: حتماً آسیب میبینید، اگرچه چند تیر یا تشعشع آلوده، از کنار شما عبور کند، اما حتماً یک یا چند تا هم به شما برخورد نموده و آسیب میزند!
پرهیز از همنشینی مجالست: ورود به شبکهها و یا خواندن پیامها - پست های دشمنان، همنشینی- مجالست با آنهاست؛ و این همنشینی و هم نفسی، سبب انتقال آلودگیها میشود؛ ابتلا به آلودگیهای مشابه نیز همنوعی و همسویی میآورد؛ لذا فرمود: اگر با آنها بنشینی، خودت هم از آنان هستی :
وَقَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِي الْكِتَابِ أَنْ إِذَا سَمِعْتُمْ آيَاتِ اللَّهِ يُكْفَرُ بِهَا وَيُسْتَهْزَأُ بِهَا فَلَا تَقْعُدُوا مَعَهُمْ حَتَّى يَخُوضُوا فِي حَدِيثٍ غَيْرِهِ إِنَّكُمْ إِذًا مِثْلُهُمْ إِنَّ اللَّهَ جَامِعُ الْمُنَافِقِينَ وَالْكَافِرِينَ فِي جَهَنَّمَ جَمِيعًا - و خداوند این حکم را در قرآن بر شما نازل کرده که هرگاه بشنوید افرادی آیات خدا را انکار و استهزا میکنند، با آنها ننشینید تا به سخن دیگری بپردازند! وگرنه، شما هم مثل آنان خواهید بود. خداوند، منافقان و کافران را همگی در دوزخ جمع میکند.(سوره نساء آیه 140)
بنابراین، همانگونه که دشمنان، شما را از هر حیث تحریم کردهاند، نه فقط تحریم بانکی، تجاری، دارویی و ...، حتی تحریم خبری و تبلیغاتی کرده اند، شما نیز آنها را تحریم کنید و به هیچ وجهی وارد حوزه و فضای شیطانی آنها نگردید.
با دشمن، باید رویارویی نمود، نه هم نشینی مسالمتآمیز!
پرهیز از تقویت - انتشار آلودگی ها و بازگویی حرف مُفت : بازار دشمنان را در فضای مجازی، دوستان بیخرد و ناآگاه رونق میبخشند؛ چنان که از یک پیام یا شعاری خوششان می آید و تأییدش میکنند و یا ازجمله و اظهار نظری خوششان میآید و آن را در سطح گسترده نشر میدهند و برای دوستان و مشترکان ارسال مینمایند! نه فقط در ایران، بلکه در همه جا!
دشمن، تصاویر تحریک کننده و سوق دهنده به حرام، و یا شعار های پوچ، یا مواضع به ناحق، و یا تهمت و افترا، و یا شبهات را برای خودش و همفکرانش مننتشر نمینماید، بلکه قصد و هدف، دیگرانی هستند که هنوز به دام نیفتادند و با آنها همسو نشدهاند.
امیرالمؤمنین علیه السلام فرمودند: الشُّبهَةُ عَلى أربعِ شُعَبٍ: إعجابٌ بِالزِّينةِ، و تَسويلُ النَّفسِ، و تَأوُّلُ العِوَجِ، و لَبسُ الحَقِّ بالباطِلِ - شبهه چهار شاخه دار؛ دل باختن در برابر زینتهای نفس و یا بیرونی، وسوسۀ نفْس، توجيه كردن كجیها، و آميختن حق به باطل.(الكافی : 2/393/1 - نهج البلاغه حکمت 31)(ادامه دارد...)
پاسخ قسمت اول :
باید گفت: حتماً آسیب میبینید، اگرچه چند تیر یا تشعشع آلوده، از کنار شما عبور کند، اما حتماً یک یا چند تا هم به شما برخورد نموده و آسیب میزند!
پرهیز از همنشینی مجالست: ورود به شبکهها و یا خواندن پیامها - پست های دشمنان، همنشینی- مجالست با آنهاست؛ و این همنشینی و هم نفسی، سبب انتقال آلودگیها میشود؛ ابتلا به آلودگیهای مشابه نیز همنوعی و همسویی میآورد؛ لذا فرمود: اگر با آنها بنشینی، خودت هم از آنان هستی :
وَقَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِي الْكِتَابِ أَنْ إِذَا سَمِعْتُمْ آيَاتِ اللَّهِ يُكْفَرُ بِهَا وَيُسْتَهْزَأُ بِهَا فَلَا تَقْعُدُوا مَعَهُمْ حَتَّى يَخُوضُوا فِي حَدِيثٍ غَيْرِهِ إِنَّكُمْ إِذًا مِثْلُهُمْ إِنَّ اللَّهَ جَامِعُ الْمُنَافِقِينَ وَالْكَافِرِينَ فِي جَهَنَّمَ جَمِيعًا - و خداوند این حکم را در قرآن بر شما نازل کرده که هرگاه بشنوید افرادی آیات خدا را انکار و استهزا میکنند، با آنها ننشینید تا به سخن دیگری بپردازند! وگرنه، شما هم مثل آنان خواهید بود. خداوند، منافقان و کافران را همگی در دوزخ جمع میکند.(سوره نساء آیه 140)
بنابراین، همانگونه که دشمنان، شما را از هر حیث تحریم کردهاند، نه فقط تحریم بانکی، تجاری، دارویی و ...، حتی تحریم خبری و تبلیغاتی کرده اند، شما نیز آنها را تحریم کنید و به هیچ وجهی وارد حوزه و فضای شیطانی آنها نگردید.
با دشمن، باید رویارویی نمود، نه هم نشینی مسالمتآمیز!
پرهیز از تقویت - انتشار آلودگی ها و بازگویی حرف مُفت : بازار دشمنان را در فضای مجازی، دوستان بیخرد و ناآگاه رونق میبخشند؛ چنان که از یک پیام یا شعاری خوششان می آید و تأییدش میکنند و یا ازجمله و اظهار نظری خوششان میآید و آن را در سطح گسترده نشر میدهند و برای دوستان و مشترکان ارسال مینمایند! نه فقط در ایران، بلکه در همه جا!
دشمن، تصاویر تحریک کننده و سوق دهنده به حرام، و یا شعار های پوچ، یا مواضع به ناحق، و یا تهمت و افترا، و یا شبهات را برای خودش و همفکرانش مننتشر نمینماید، بلکه قصد و هدف، دیگرانی هستند که هنوز به دام نیفتادند و با آنها همسو نشدهاند.
امیرالمؤمنین علیه السلام فرمودند: الشُّبهَةُ عَلى أربعِ شُعَبٍ: إعجابٌ بِالزِّينةِ، و تَسويلُ النَّفسِ، و تَأوُّلُ العِوَجِ، و لَبسُ الحَقِّ بالباطِلِ - شبهه چهار شاخه دار؛ دل باختن در برابر زینتهای نفس و یا بیرونی، وسوسۀ نفْس، توجيه كردن كجیها، و آميختن حق به باطل.(الكافی : 2/393/1 - نهج البلاغه حکمت 31)(ادامه دارد...)
- ۵۳
- ۲۹ بهمن ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط