رسوماتی که از گذشته های دور، نسل به نسل تا به امروزمنتقل
رسوماتی که از گذشته های دور، نسل به نسل تا به امروزمنتقل شده وخوشبختانه هنوز رنگی از کهنگی بر شکل و شمایل آن ننشسته، رسمی بنام گرگشو می باشد.
بنظرمی رسد کلمه ی گرگشو تغییر یافته ی گره گشا می باشد که گویا اولین بار حضرت زهرا (س)، به یمن تولد اولین فرزند خود ، امام حسن (ع) ؛ با پخش کردن شیرینی میان کودکان همسایه ، خوشحالی خود را با دیگران قسمت نمود.
عصر روز 14رمضان هر سال ، کودکانی که اکثرا به صورت دسته جمعی، در خانه ها را می زنند و با گفتن : عَطینی گرگشو ، از پشت در حیاط هدفشان را به صا حب خانه می فهماندند؛ صاحب خانه نیز با در دست گرفتن کیسه ، مجمع یا ظرفی که خوردنی ها را در آن قرار داده ، میان آنها می رود و خوردنی ها را بین شان قسمت می کند و باز به همین مـنوال عده ایی دیگر می آیند واین رسم به همین صورت تا اذان مغرب ادامه دارد.
شهرستان های کنگان ودیر و عسلویه و شهر بنک به عنوان یکی از مکان هایی است که با گرفتن و پروراندن این رسم و تبدیل آن به فرهنگی درونی، آن را جزء رسومات لاینفک خود قرار داده است.
مهمترین نکته ی این رسم اینکه مخلوطی از فرزندان فقیر و پولدار با هم و در کنار هم به در این خانه و آن خانه می روند و مهمتر اینکه پدران همین کودکان آنها را تشویق به انجام این کار می کنند و بد ینگونه از همین کودکی، مفهوم حسی بنام وحدت را در آنها به وجود می آورند.
با وجود مدرن شدن زندگی و با فراهم آمدن انواع اسباب بازی ها و سرگرمی ها ، هنوز هم ، رسم گرگـشو پا برجاست (بلـعکس اکثر مناطقی که تکـنولوژی ، مراسمات بومی و محلی آنان را بسیار کم رنگ نموده و یا کاملا از بین برده).
.کشورهای حوضه ی خلیج فارس:عمان،امارات،بحرین،قطر،کویت،عربستان نیز این رسم را تقریبا مثل ما انجام می دهند.
این رسم در بحرین قویتر ازدیگرکشورهای عربی می باشد.
امیدواریم که رسوماتی مانندگرگشو و...که نمونه ی اعلای فرهنگ بومی یک جامعه است ،هرگز از بین نرود؛( البته، با بستر سازی مناسبی که مسؤلین فرهنگی و... برای آیندگان انجام خواهند داد
بنظرمی رسد کلمه ی گرگشو تغییر یافته ی گره گشا می باشد که گویا اولین بار حضرت زهرا (س)، به یمن تولد اولین فرزند خود ، امام حسن (ع) ؛ با پخش کردن شیرینی میان کودکان همسایه ، خوشحالی خود را با دیگران قسمت نمود.
عصر روز 14رمضان هر سال ، کودکانی که اکثرا به صورت دسته جمعی، در خانه ها را می زنند و با گفتن : عَطینی گرگشو ، از پشت در حیاط هدفشان را به صا حب خانه می فهماندند؛ صاحب خانه نیز با در دست گرفتن کیسه ، مجمع یا ظرفی که خوردنی ها را در آن قرار داده ، میان آنها می رود و خوردنی ها را بین شان قسمت می کند و باز به همین مـنوال عده ایی دیگر می آیند واین رسم به همین صورت تا اذان مغرب ادامه دارد.
شهرستان های کنگان ودیر و عسلویه و شهر بنک به عنوان یکی از مکان هایی است که با گرفتن و پروراندن این رسم و تبدیل آن به فرهنگی درونی، آن را جزء رسومات لاینفک خود قرار داده است.
مهمترین نکته ی این رسم اینکه مخلوطی از فرزندان فقیر و پولدار با هم و در کنار هم به در این خانه و آن خانه می روند و مهمتر اینکه پدران همین کودکان آنها را تشویق به انجام این کار می کنند و بد ینگونه از همین کودکی، مفهوم حسی بنام وحدت را در آنها به وجود می آورند.
با وجود مدرن شدن زندگی و با فراهم آمدن انواع اسباب بازی ها و سرگرمی ها ، هنوز هم ، رسم گرگـشو پا برجاست (بلـعکس اکثر مناطقی که تکـنولوژی ، مراسمات بومی و محلی آنان را بسیار کم رنگ نموده و یا کاملا از بین برده).
.کشورهای حوضه ی خلیج فارس:عمان،امارات،بحرین،قطر،کویت،عربستان نیز این رسم را تقریبا مثل ما انجام می دهند.
این رسم در بحرین قویتر ازدیگرکشورهای عربی می باشد.
امیدواریم که رسوماتی مانندگرگشو و...که نمونه ی اعلای فرهنگ بومی یک جامعه است ،هرگز از بین نرود؛( البته، با بستر سازی مناسبی که مسؤلین فرهنگی و... برای آیندگان انجام خواهند داد
- ۲.۵k
- ۰۹ تیر ۱۳۹۴
دیدگاه ها (۳۸)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط