.

.
گلایه هایتان را بغض
دلتنگی هایتان را سکوت
و دل شکستگی هایتان را پنهان
نکنید
بگویید .. فریاد بزنید حتی
این ها که می گویند دلت شکست سکوت کن
چه می فهمند از بی تابیِ دل ؟
اشک بریز و به زمین و زمان گلایه کن
اصلا همه ی بی قراری هایت را
بگذار گردنِ خدا !
- بینِ خودمان باشد؛ خدا از گلایه هایمان هم لذت می برد
آنقدر که یکهو میانِ آن همه گلایه و اشک
می بینی آرام می شوی...
فردا که آمد
قشنگ ترین لباست را بپوش
برایِ خودت گلدانی کوچک بخر
کودکی را بی هوا ببوس
برایِ هرکس که دست در دست از کنارت گذر می کند
آرزویِ - تا به همیشه - بودن داشته باش
لبخند بزن و ببخش
ببخش تمامِ کسانی را که
روزی میانِ تنهاییت جایِ پا گذاشتن؛
خاطره برایت ردیف کردند کنارِ طاقچه ی
خیالت!
ببخش و باور کن
خوب بودن
خوب ماندن
همان چیزیست که آن ها به خیالِ خامشان
از تو گرفته اند