در سلسله ی عشق تو مغموم و صبورم

در سلسله ی عشق تو مغموم و صبورم
نازم بکش ای دوست که مظلوم و صبورم....

رندان همگی فرصت دیدار تو دارند
غیر از من دلساده که محروم وصبورم

در شهر تو ای دوست چنین زار و غریبم
در دست تو امروز چنان موم و صبورم

دل بد مکن اندیشه ی پرواز ندارم
حاجت به قفس نیست که مصدوم و صبورم

هرگز نکنم عشق تو را پیش کسی فاش
در پرده ی اسرار تو مکتوم و صبورم

دنیای عجیبی است ز آلودگی خلق
گریانم از این درد که معصوم و صبورم.....