🌳روایات حلال زاده نبودن دشمنان على(ع) در منابع اهل سنت _ ادامه
پرسش : آیا در منابع اهل سنت روایاتى مبنى بر حلال زاده نبودن دشمنان على(علیه السلام) وجود دارد؟ _ ادامه
4 ـ حافظ طبرى در کتاب «الولایة» با سندش از على(علیه السلام) این حدیث را نقل کرده است :
«لا یحبّنی ثلاثة : ولد الزنا ، ومنافق ، ورجل حملت به اُمّه فی بعض حیضها» ؛ (مرا سه نفر دوست ندارند : زنازاده و منافق و کسى که مادرش در حال حیض به او حامله شده باشد) .
5 ـ از ابوبکر نقل شده است : من پیامبر خدا(صلى الله علیه وآله) را دیدم که خیمه اى بنا کرده بود و بر کمانى عربى تکیه داده بود و در آن خیمه ، على و فاطمه و حسن و حسین بودند ، و فرمود : «معشر المسلمین! أنا سلمٌ لمن سالمَ أهل الخیمة ، حربٌ لمن حاربهم ، ولیٌّ لمن والاهم ، لا یحبّهم إلاّ سعید الجدِّ طیّب المولد ، ولا یبغضهم إلاّ شقیُّ الجدِّ ردیء المولد» (4)؛ (اى گروه مسلمین! من با کسى که با اهل خیمه در صلح باشد در صلحم ، و با کسى که با آنان در جنگ است در جنگ هستم ، و دوستدار کسى هستم که با آنها دوستى ورزد . و آنان را جز فرد خوشبخت حلال زاده دوست ندارد ، و جز فرد بدبخت داراى ولادتِ پست ، با آنان دشمنى نمى کند) .
این مطلب را در گذشته و حال ، بسیارى از شعرا به نظم در آورده اند که مجالى براى ذکر اشعار آنها نیست ; یکى از این اشعار ، شعر صاحب بن عبّاد است(5) :
1 ـ بحبَّ علیّ تزولُ الشکوکُ وتصفو النفوسُ ویزکو النجار
2 ـ فمهما رأیتَ محبّاً له فثَمّ العلاءُ وثَمّ الفخار
3 ـ ومهما رأیتَ بغیضاً له ففی أصلِهِ نسبٌ مستعار
4 ـ فمهّد على نَصبه عذرَهُ فحیطانُ دارِ أبیه قصارُ
1 ـ (با دوستى على شکّ ها برطرف مى شود ، و نَفْس ها و روح ها تصفیه مى شود ، و اصل ونَسَب پاک مى گردد . 2 ـ پس هر جا دوستدار او را دیدى ، برترى و فخر آنجاست . 3 ـ و هر گاه دشمن او را دیدى پس در اصل و نَسَب او نَسَبى عاریه گرفته شده است . 4 ـ پس براى دشمنى او عذرى درست کن ، (و بگو) دیوارهاى خانه پدرش کوتاه بوده است) .
و همو سروده است :
حبُّ علیّ بن أبی طالب فرضٌ على الشاهدِ والغائبِ
واُمُّ من نابذَهُ عاهرٌ تبذلُ للنازلِ والراکبِ(6).
دوستى على بن أبى طالب بر هر شاهد و غایبى واجب است . و هر کس با او دشمنى ورزد مادرش بد کاره بوده و بر پیاده و سواره خود را عرضه مى کرده است) .(7)
پی نوشت:
(1). أسنى المطالب ، حافظ جزرى ، ص 8 [ص 58] ؛ شرح ابن أبی الحدید، ج 1 ، ص 473 [ج4، ص110 ، خطبه 56] ، و در آنجا تصحیفى روى داده است .
(2). أسنى المطالب ، ص 8 [ص 58] ؛ نهایة ، ابن الأثیر، ج 1 ، ص 118 [ج1، ص161] .
(3). أسنى المطالب ، ص 8 .
(4). الریاض النضرة ، حافظ محبّ الدین طبرى، ج 2 ، ص 189 [ج3، ص136] .
(5). دیوان الصاحب بن عبّاد ، ص 95 .
(6). بناء المقالة الفاطمية في نقض الرسالة العثمانية 52 مقدمة الكتاب
(7). گردآوري از کتاب: گزیده ای جامع از الغدیر، محمد حسن شفیعی شاهرودی، قلم مکنون، قم، 1428 ه.ق ، ص 406
4 ـ حافظ طبرى در کتاب «الولایة» با سندش از على(علیه السلام) این حدیث را نقل کرده است :
«لا یحبّنی ثلاثة : ولد الزنا ، ومنافق ، ورجل حملت به اُمّه فی بعض حیضها» ؛ (مرا سه نفر دوست ندارند : زنازاده و منافق و کسى که مادرش در حال حیض به او حامله شده باشد) .
5 ـ از ابوبکر نقل شده است : من پیامبر خدا(صلى الله علیه وآله) را دیدم که خیمه اى بنا کرده بود و بر کمانى عربى تکیه داده بود و در آن خیمه ، على و فاطمه و حسن و حسین بودند ، و فرمود : «معشر المسلمین! أنا سلمٌ لمن سالمَ أهل الخیمة ، حربٌ لمن حاربهم ، ولیٌّ لمن والاهم ، لا یحبّهم إلاّ سعید الجدِّ طیّب المولد ، ولا یبغضهم إلاّ شقیُّ الجدِّ ردیء المولد» (4)؛ (اى گروه مسلمین! من با کسى که با اهل خیمه در صلح باشد در صلحم ، و با کسى که با آنان در جنگ است در جنگ هستم ، و دوستدار کسى هستم که با آنها دوستى ورزد . و آنان را جز فرد خوشبخت حلال زاده دوست ندارد ، و جز فرد بدبخت داراى ولادتِ پست ، با آنان دشمنى نمى کند) .
این مطلب را در گذشته و حال ، بسیارى از شعرا به نظم در آورده اند که مجالى براى ذکر اشعار آنها نیست ; یکى از این اشعار ، شعر صاحب بن عبّاد است(5) :
1 ـ بحبَّ علیّ تزولُ الشکوکُ وتصفو النفوسُ ویزکو النجار
2 ـ فمهما رأیتَ محبّاً له فثَمّ العلاءُ وثَمّ الفخار
3 ـ ومهما رأیتَ بغیضاً له ففی أصلِهِ نسبٌ مستعار
4 ـ فمهّد على نَصبه عذرَهُ فحیطانُ دارِ أبیه قصارُ
1 ـ (با دوستى على شکّ ها برطرف مى شود ، و نَفْس ها و روح ها تصفیه مى شود ، و اصل ونَسَب پاک مى گردد . 2 ـ پس هر جا دوستدار او را دیدى ، برترى و فخر آنجاست . 3 ـ و هر گاه دشمن او را دیدى پس در اصل و نَسَب او نَسَبى عاریه گرفته شده است . 4 ـ پس براى دشمنى او عذرى درست کن ، (و بگو) دیوارهاى خانه پدرش کوتاه بوده است) .
و همو سروده است :
حبُّ علیّ بن أبی طالب فرضٌ على الشاهدِ والغائبِ
واُمُّ من نابذَهُ عاهرٌ تبذلُ للنازلِ والراکبِ(6).
دوستى على بن أبى طالب بر هر شاهد و غایبى واجب است . و هر کس با او دشمنى ورزد مادرش بد کاره بوده و بر پیاده و سواره خود را عرضه مى کرده است) .(7)
پی نوشت:
(1). أسنى المطالب ، حافظ جزرى ، ص 8 [ص 58] ؛ شرح ابن أبی الحدید، ج 1 ، ص 473 [ج4، ص110 ، خطبه 56] ، و در آنجا تصحیفى روى داده است .
(2). أسنى المطالب ، ص 8 [ص 58] ؛ نهایة ، ابن الأثیر، ج 1 ، ص 118 [ج1، ص161] .
(3). أسنى المطالب ، ص 8 .
(4). الریاض النضرة ، حافظ محبّ الدین طبرى، ج 2 ، ص 189 [ج3، ص136] .
(5). دیوان الصاحب بن عبّاد ، ص 95 .
(6). بناء المقالة الفاطمية في نقض الرسالة العثمانية 52 مقدمة الكتاب
(7). گردآوري از کتاب: گزیده ای جامع از الغدیر، محمد حسن شفیعی شاهرودی، قلم مکنون، قم، 1428 ه.ق ، ص 406
- ۲.۶k
- ۲۱ دی ۱۴۰۰
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط