آسمان و زمین

آسمان و زمین
عجیــب بوی درد گرفته اند.
میدانی ...؛شق القمری در کوفه، درپیش است،
که بر غربت هزار ساله تو، تلنبار شده است.

این اولین بار است که شیعه،
درد یتیمی را به جان خویش،می خرد! 🕊 تصور دردهای فردا،استخوان سوز است!
عـلـی،با همه هیبتی که آسمان را به تعظیم
واداشته است،به محرابی میرود،
که قرار است، ماه را در آن بشکافند.
وای،که درد این ثانیه ها،
پای قلمم را لنگ می کند! 🕊 یوسفم ... من نخستین بار،
بوی درد را از مشام رمضان،ادراک کرده ام.
علــی ... همه پناه من ... و همه
پناه اهل زمین و آسمان است.
من؛بی علی،هزار بار،
یتیمی را تجربه کرده ام. 🕊 فاجعه ایست رمضان های بدون تو!
نمیدانیم ... بر کدامین درد،
شکیبایی پیشه کنیم؟
بر هیبت آنکس،که از دست میدهیم،
یا بر غربت آنکس که بدستش نمی آوریم؟ 🕊 تو بگو..... شیعه چند سال دیگر،
به تحمل این درد،
محکوم است؟ 🕊 لیلةالقـــ✨ ـدر در پیش است...
و مـــن .. فقط یک نشانی از پیراهنت،
می خواهم ! تقدیر مرا،
به همین یک نشانه،زیبـــا کن.
#شب_قدر #شب_نوزدهم_رمضان #ضربت_خوردن_حضرت_علی #شهادت_امام_علی #محراب