چه زیبا خالقی دارم.چه بخشنده خدای عاشقی دارم..که می خواند

چه زیبا خالقی دارم.چه بخشنده خدای عاشقی دارم..که می خواند مرا با انکه می داند گنهکارم..اگر رخ بر بتابانم ،دوباره می نشیند بر سر راهم .دلم را می رباید با طنین گرم و زیبایش!اگر در قاموس پاک کبریایی،قهر،نازیباست!
چه زیبا عاشقی را دوست دارم!دلم گرم است ،می دانم که می داند!
ومی داند که مساءل را نباید دست خالی راند!
چه ترس از ظلمت شبها به هنگامی که می گوید !
عزیزم،حاجتی داری اگر ،اینک بخوان مارا!
((که من حاجت روا کردن برای بنده ام را دوست دارم......))