"چون تو دارم ... همه دارم...دگرم هیچ نباشد..."

"چون تو دارم ... همه دارم...دگرم هیچ نباشد..."


چه زیبا خالقی دارم...

دلم گرم است میدانم...که فردا باز خورشیدی...

میان آسمان چون نور می آید...

شبی می خواندم با مهر...

سحر می راندم با ناز...

چه بخشنده خدای عاشقی دارم...

که می خواند مرا با آنکه میداند گنه کارم...

اگر رخ بربتابانم؛دوباره می نشیند بر سر راهم...

دلم را می رباید؛با طنین گرم و زیبایش...

که در قاموس پاک کبریایی،قهر نازیباست...

چه زیبا عاشقی را دوست میدارم...

دلم گرم است میدانم،که میداند...

بدون لطف او تنهای تنهایم...

اگر گم کرده ام من راه و رسم بندگی اما...

دلم گرم است میدانم...

خدای من؛خدایی...خوب میداند...

و میداند که سایل را نباید دست خالی راند...

چه ترس از ظلمت شب ها به هنگامی که می گوید:

عزیزم...!

حاجتی داری اگر،اینک بخوان من را...

که من حاجت روا کردن،برای بنده ام را دوست میدارم...

"خدایا...
معجزه ای می خواهم...
در حد خدا بودنت..."