در ازل پرتو حسنت ز تجلی دم زد

در ازل پرتو حسنت ز تجلی دم زد

In eternity without beginning, of glory, the splendor-ray of Thy beauty boasted

عشق پیدا شد و آتش به همه عالم زد

Revealed became love; and, upon all the world, fire dashed

جلوه‌ ای کرد رخت دید ملک عشق نداشت

Thy face displayed splendor; beheld the angel had no love

عین آتش شد از این غیرت و بر آدم زد

From this jealousy, it became the essence of fire; and upon Adam dashed

عقل می‌خواست کز آن شعله چراغ افروزد

From that torch, reason wished to kindle its lamp

برق غیرت بدرخشید و جهان برهم زد

Jealousy’s lightning flashed; and in confusion, the world dashed

مدعی خواست که آید به تماشاگه راز

The adversary sought to come to the spectacle-place of the mystery

دست غیب آمد و بر سینه نامحرم زد

The invisible hand came; and, at the heart of the excluded one, dashed

دیوان حافظ