بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
قسمت نهم : زیارت عاشورا با نگاهی دیگر - دکترین مجاهدت در راه خدا :
اللّٰهُمَّ اجْعَلْنِي فِي مَقَامِي هٰذَا مِمَّنْ تَنالُهُ مِنْكَ صَلَواتٌ وَرَحْمَةٌ وَمَغْفِرَةٌ، اللّٰهُمَّ اجْعَلْ مَحْيايَ مَحْيا مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ، وَمَماتِي مَماتَ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ - بار إلها! من را در این جایگاهم، از کسانی قرار ده که از سوی تو به آنان صلوات و رحمت و آمرزش می‌رسد؛ خدایا! زندگی‌ام را حیات محمّد و خاندان محمّد و مرگم را مرگ محمّد و خاندان محمّد قرار ده!
قابل تأمل است که در تمامی دعاهای زیارت عاشورا، فقط و فقط برای خودمان دعا می‌کنیم و حتی برای تعجیل در ظهور و انتقام نیز دعا نمی‌کنیم،بلکه توفیق خونخواهی در رکاب حضرت را برای خودمان مسئلت می‌نماییم!
در این فراز، درخواست ما بسیار بسیار بزرگ و عجیب است؛ اولاً صلوات، رحمت و مغفرت الهی را برای خودمان می‌خواهیم و ثانیاً زندگی و مرگ حضرات محمد و آل محمد صلوات الله علیه و آله را که اشرف و احبّ مخلوقات می‌باشند را برای خود مسئلت می‌نماییم! سبب قابل دانستن خود برای چنین دعایی، همان جایگاه و مقامی است که با زیارت عاشورا در آن واقع می‌شویم. لذا ابتدا می‌گوییم: فِي مَقَامِي هٰذَا!( ادامه دارد...)