بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت اول :
اگر چه به دوری از آرزوهای باطل امر شدهایم، اما هرگز به کوتاه کردن امید از زندگی امر نشدهایم، چنان که در دعاها، طول عُمر مفید را مسئلت می داریم، بلکه امید به زندگی ابدی در دنیا و رسیدن به هر آرزوی دنیوی، واهی میباشد.
برای آرزو که در عربی به آن الامل گفته میشود، معنانی متفاوتی بیان شده است، مانند: میل داشتن، دوست داشتن، خواستن و طمع رسیدن به چیزی.
آرزو، معمولاً امید و میل رسیدن به چیزی در آینده می باشد؛ لذا اگر چه به آرزوهای مربوط به گذشته نیز آرزو میگویند، اما در واقع آرزو، نیستند، چرا که تحقق آنها محال است. مانند کسی که بگوید:آرزو داشتم در روز عاشورا، در کربلا و در لشکر امام حسین علیه السلام بودم - کسی که چنین آرزویی دارد، باید بکوشد امروز در لشکر ایشان، عاشورایی باشد؛ چنان که در زیارت عاشورا، همین مواضع را اعلام می داریم.
آرزو، ممکن است منطقی باشد، یا غیر منطقی و مبتنی بر تخیلات و اوهام باشد. به عنوان مثال برای آرزوی منطقی: دانشجو انتظار، امید و آرزو دارد که تحصیلات دانشگاهی اش را با موفقیت به پایان برساند؛ اما چه بسا کسی در عالَم تخیل سِیر کند وبگوید: آرزو داشتم، کاش دو بال داشتم و در آسمانها پرواز میکردم.!
از اینرو، اگر آرزو را میل و امید به رسیدن بدانیم نیز منطقی و غیر منطقی دارد؛ به عنوان مثال : اگر کسی تحصیل علم ننماید و آرزو داشته باشد که دانشمند شود، بسیار غیر منطقی می باشد؛ چرا که مقدمات رسیدن او فراهم نشده است که آرزویش محقق گردد.
آرزو، میتواند خوب یا بدباشد؛ به عنوان مثال: آرزوی توانمندی بیشتر، برای خدمت بیشتر به مردمان و نیازمندان، یک آرزوی خوب و با ارزش است، اما آرزوی توانمندی بیشتر، برای سلطه و ظلم بیشتر به مردمان، آرزویی بسیار بد ونکوهیده میباشد.
ضرورت آرزو :
بیتردید، نه تنها هر انسانی، آرزوهایی دارد، بلکه هیچ انسان بدون آرزو و جود ندارد! این آرزو و امید رسیدن به آن است که سبب میشود انسان برای خودش اهداف کوتاه مدت یا بلند مدتی در نظر بگیرد و برای رسیدن به آنها، برنامهریزی و حرکت نماید. در واقع آرزو، ایجاد انگیزه برای حرکت می نماید. چنان که پیامبر اکرم صلوات الله علیه و آله فرمودند: اَلْأَمَلُ رَحْمَةٌ لِأُمَّتِي وَ لَوْ لاَ اَلْأَمَلُ مَا رَضَعَتْ وَالِدَةٌ وَلَدَهَا وَ لاَ غَرَسَ غَارِسٌ شَجَراً -آرزو براى امّت من رحمت است؛ و اگر آرزو نبود مادر بچهاش را شير نمى داد وباغبان نهالى نمى كاشت.(بحار الانوار، 77/173/8)(ادامه دارد...)
پاسخ قسمت اول :
اگر چه به دوری از آرزوهای باطل امر شدهایم، اما هرگز به کوتاه کردن امید از زندگی امر نشدهایم، چنان که در دعاها، طول عُمر مفید را مسئلت می داریم، بلکه امید به زندگی ابدی در دنیا و رسیدن به هر آرزوی دنیوی، واهی میباشد.
برای آرزو که در عربی به آن الامل گفته میشود، معنانی متفاوتی بیان شده است، مانند: میل داشتن، دوست داشتن، خواستن و طمع رسیدن به چیزی.
آرزو، معمولاً امید و میل رسیدن به چیزی در آینده می باشد؛ لذا اگر چه به آرزوهای مربوط به گذشته نیز آرزو میگویند، اما در واقع آرزو، نیستند، چرا که تحقق آنها محال است. مانند کسی که بگوید:آرزو داشتم در روز عاشورا، در کربلا و در لشکر امام حسین علیه السلام بودم - کسی که چنین آرزویی دارد، باید بکوشد امروز در لشکر ایشان، عاشورایی باشد؛ چنان که در زیارت عاشورا، همین مواضع را اعلام می داریم.
آرزو، ممکن است منطقی باشد، یا غیر منطقی و مبتنی بر تخیلات و اوهام باشد. به عنوان مثال برای آرزوی منطقی: دانشجو انتظار، امید و آرزو دارد که تحصیلات دانشگاهی اش را با موفقیت به پایان برساند؛ اما چه بسا کسی در عالَم تخیل سِیر کند وبگوید: آرزو داشتم، کاش دو بال داشتم و در آسمانها پرواز میکردم.!
از اینرو، اگر آرزو را میل و امید به رسیدن بدانیم نیز منطقی و غیر منطقی دارد؛ به عنوان مثال : اگر کسی تحصیل علم ننماید و آرزو داشته باشد که دانشمند شود، بسیار غیر منطقی می باشد؛ چرا که مقدمات رسیدن او فراهم نشده است که آرزویش محقق گردد.
آرزو، میتواند خوب یا بدباشد؛ به عنوان مثال: آرزوی توانمندی بیشتر، برای خدمت بیشتر به مردمان و نیازمندان، یک آرزوی خوب و با ارزش است، اما آرزوی توانمندی بیشتر، برای سلطه و ظلم بیشتر به مردمان، آرزویی بسیار بد ونکوهیده میباشد.
ضرورت آرزو :
بیتردید، نه تنها هر انسانی، آرزوهایی دارد، بلکه هیچ انسان بدون آرزو و جود ندارد! این آرزو و امید رسیدن به آن است که سبب میشود انسان برای خودش اهداف کوتاه مدت یا بلند مدتی در نظر بگیرد و برای رسیدن به آنها، برنامهریزی و حرکت نماید. در واقع آرزو، ایجاد انگیزه برای حرکت می نماید. چنان که پیامبر اکرم صلوات الله علیه و آله فرمودند: اَلْأَمَلُ رَحْمَةٌ لِأُمَّتِي وَ لَوْ لاَ اَلْأَمَلُ مَا رَضَعَتْ وَالِدَةٌ وَلَدَهَا وَ لاَ غَرَسَ غَارِسٌ شَجَراً -آرزو براى امّت من رحمت است؛ و اگر آرزو نبود مادر بچهاش را شير نمى داد وباغبان نهالى نمى كاشت.(بحار الانوار، 77/173/8)(ادامه دارد...)
- ۵۵
- ۱۷ شهریور ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط