بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
فردوسی حذف شدنی نیست : جایگاه فردوسی چنان والاست که حتی برای تحسین و تقدیر از او نیز باید اول به کسب فضایل پرداخت و سپس نام او را بر زبان آورد.
فردوسی نه فقط یک شخص و شاعر، و شاهنامه نه فقط یک کتاب و منظومه است. همگان می‌دانند که شاهنامۀ گرانسنگ حکیم ابوالقاسم فردوسی سند هویت ملّی ایرانیان‌شمرده می‌شود و در طول یک هزاره برای مردم ایران مورد احترام و مقدس بوده است.نسل‌های گوناگون سینه به سینه داستان‌های آن را به آیندگان منتقل کرده‌اند و با این شاهکار بی‌مانند تاریخ ادبیات ایران و جهان زیسته‌اند و پیام خرد و مهر و داد و دانایی و میهن‌دوستی را از آن دریافته‌اند. این ویژگی‌ها حساسیت دربارۀ شاهنامه و فردوسی را به حد اعلا می‌رساند.
فردوسی را از پیامبران شعر فارسی می‌دانند و در یادکرد او باید تمام این نکات را نیز در نظر داشت. امروز و هر روز هر سخنی دربارۀ فردوسی و شاهنامه که از آن بوی خوارداشت و توهین به مشام برسد به شدت محکوم می‌شود؛ زیرا نه توهین به یک شخص یا کتاب، که توهین به یک فرهنگ و تمدّن و توهین به چندین نسل از مردم ایران، یعنی پدران و مادران و نیاکان ما، خواهد بود که این اثر را محترم شمرده‌اند و ارزش‌های بی‌زوال آن را پاس داشته‌اند.
جایگاه فردوسی چنان والاست که حتی برای تحسین و تقدیر از او نیز باید اول به کسب فضایل پرداخت و سپس نام او را بر زبان آورد. فردوسی که نام پاکش منسوب به فردوس است مصداق بارز این بیت شاعری است که گفت:
هزار بار بشستم دهان به مشک و گلاب
هنوز نامِ تو بردن مرا نمی‌شاید.