بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت اول :
بررسی جایگاه نبوت با امامت، با بررسی جایگاه پیامبران و امامان علیهم السلام متفاوت است.
خداوند متعال، حتی برخی از پیامبران را نسبت به سایر پیامبران، برتری‌ هایی بخشیده است، چنان که فرمود: تِلْكَ الرُّسُلُ فَضَّلْنَا بَعْضَهُمْ عَلَى بَعْضٍ - از آن فرستادگان، برخی را بر برخی برتری بخشیدیم‌.(سوره بقره بخشی از آیه 253)
و مقصود از این فضیلت‌ها، این نیست که نزد خداوند سبحان، کامل‌تر و محبوب‌تر می‌باشند.
جایگاه‌ها و مقامات، به اشخاص شناخته نمی‌شوند، بلکه اشخاص به مقامات و جایگاه‌شان شناخته می‌شوند؛ به عنوان مثال: جایگاه پزشکی و رتبۀ پزشک، به فلان آقا یا خانم پزشک شناخته نمی‌ شود، بلکه آنها به پزشک بودن شناخته می‌شوند؛ می‌گوییم: او معلم و این دانش‌آموز است‌، و اگر ندانیم که معلم و دانش آموز یعنی چه و چه تفاوتی بین آنها وجود دارد، چگونه می‌توانیم دسته‌بندی و جداسازی نماییم؟!
از این‌رو، ابتدا باید توجه نمود که نبوت - رسالت و امامت، صرف نظر از این که چه کسانی پیامبر یا امام می‌ باشند، سه امر الهی برای هدایت بندگانش می‌باشند؛ لذا ابتدا باید این سه اصل را شناخت و به اهمیت و ضرورت هر کدام پی‌برد.
در زیارت عاشورا، به حضرت سید الشهداء عرض می‌نماییم : وَ لَعَنَ اللّهُ اُمَّةً دَفَعَتْکُمْ عَنْ مَقامِکُمْ، وَ اَزالَتْکُمْ عَنْ مَراتِبِکُمُ الَّتى رَتَّبَکُمُ اللّهُ فیها - و خدا لعنت کند از رحمتش دور سازد مردمى را که کنار زدند شما را از مقام مخصوصتان و دور کردند شما را از آن مرتبه‌هائى که خداوند آن رتبه‌ها را به شما داده بود.
حال اگر کسی هیچ نداند که آن مقامات و رتبه‌ها چه بودند، چه کسانی را لعن می‌کند و چرا؟!
مقایسه :
اصل قیاس، در هیچ امری، نه تنها هیچ اشکالی ندارد، بلکه سبب شناخت امتیازات و برتری‌ها می‌گردد و هر انتخاب انسان، پس از قیاس صورت می‌پذیرد.
اما، باید دقت نمود که قیاس، می‌تواند درست باشد، یا غلط - منطقی باشد، یا غیر منطقی - به حق باشد، یا باطل!
در قیاس، باید سنخیت موضوعی وجود داشته باشد؛ به عنوان مثال: ممکن است برای حضور در جمعی، دو لباس را با هم مقایسه کنید و آن که مناسب‌تر است را برگزینید، اما هیچگاه یک لباس و یک خوراکی را با هم مقایسه نمی‌ نمایید!
خداوند سبحان، چه در کتاب خلقت و چه در کتاب وحی، مقایسه‌های فراوانی را پیش روی بندگانش قرار داده و آنها را به تفکر و تعقل دربارۀ آنها دعوت نموده و متذکر گردیده است، مانند: قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الْأَعْمَى وَالْبَصِيرُ أَفَلَا تَتَفَكَّرُونَ -(ادامه دارد...)