خوش به حال تو کبوتر که هوائی شده ای

خوش به حال تو کبوتر که هوائی شده ای

رفته ای سوی خراسان و رضائی شده ای

روی گنبد چه غریبانه نشستی آن شب

ذکر « مولای رضا » زمرمه کردی بر لب

چشمها را به کجا دوخته ای ؟ پنجره فولاد رضا ؟

یا به زیبایی رویا یی ایوان طلا؟

یا به آن کاسه بشکسته سقا خانه

یابه آن جوجه کبوتر که بچیند دانه

یا به آن سمت حرم ، مسجد گوهر شادت

یا به آن خادم جارو کش پر احساسات

یا به آن لحن خوش و پر زغم نقاره

یا به این زائر عاشق که شده آواره

تو نگاهش نکنی کنج حرم می میرد

تو نگاهش بکنی زود شفا می گیرد