ﺍﻱ ﺳﺎﮐﻦ ﺟﺎﻥ ﻣﻦ ﺁﺧﺮ ﺑﻪ ﮐﺠﺎ ﺭﻓﺘﻲ

ﺍﻱ ﺳﺎﮐﻦ ﺟﺎﻥ ﻣﻦ ﺁﺧﺮ ﺑﻪ ﮐﺠﺎ ﺭﻓﺘﻲ
ﺩﺭ ﺧﺎﻧﻪ ﻧﻬﺎﻥ ﮔﺸﺘﻲ ﻳﺎ ﺳﻮﻱ ﻫﻮﺍ ﺭﻓﺘﻲ
ﭼﻮﻥ ﻋﻬﺪ ﺩﻟﻢ ﺩﻳﺪﻱ ﺍﺯ ﻋﻬﺪ ﺑﮕﺮﺩﻳﺪﻱ
ﭼﻮﻥ ﻣﺮﻍ ﺑﭙﺮﻳﺪﻱ ﺍﻱ ﺩﻭﺳﺖ ﮐﺠﺎ ﺭﻓﺘﻲ
ﺩﺭ ﺭﻭﺡ ﻧﻈﺮ ﮐﺮﺩﻱ ﭼﻮﻥ ﺭﻭﺡ ﺳﻔﺮ ﮐﺮﺩﻱ
ﺍﺯ ﺧﻠﻖ ﺣﺬﺭ ﮐﺮﺩﻱ ﻭﺯ ﺧﻠﻖ ﺟﺪﺍ ﺭﻓﺘﻲ
ﺭﻓﺘﻲ ﺗﻮ ﺑﺪﻳﻦ ﺯﻭﺩﻱ ﺗﻮ ﺑﺎﺩ ﺻﺒﺎ ﺑﻮﺩﻱ
ﻣﺎﻧﻨﺪﻩ ﺑﻮﻱ ﮔﻞ ﺑﺎ ﺑﺎﺩ ﺻﺒﺎ ﺭﻓﺘﻲ
ﻧﻲ ﺑﺎﺩ ﺻﺒﺎ ﺑﻮﺩﻱ ﻧﻲ ﻣﺮﻍ ﻫﻮﺍ ﺑﻮﺩﻱ
ﺍﺯ ﻧﻮﺭ ﺧﺪﺍ ﺑﻮﺩﻱ ﺩﺭ ﻧﻮﺭ ﺧﺪﺍ ﺭﻓﺘﻲ
ﺍﻱ ﺧﻮﺍﺟﻪ ﺍﻳﻦ ﺧﺎﻧﻪ ﭼﻮﻥ ﺷﻤﻊ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺧﺎﻧﻪ
ﻭﺯ ﻧﻨﮓ ﭼﻨﻴﻦ ﺧﺎﻧﻪ ﺑﺮ ﺳﻘﻒ ﺳﻤﺎ ﺭﻓﺘﻲ
ﻣﻮﻻﻧﺎ