به بالا گَـر رسیدی سـُرنخـــوردی پـس تو مـردی

به بالا گَـر رسیدی سـُرنخـــوردی پـس تو مـردی
اگــر دیــــــدی فقـیــری لقمـه دادی پـس تو مـردی

مَنَــم مَـــن کـم کُـــن کمــی هم کــوچکــــی کــــن
اگــر از مَـــن مَنـَـت جایی رسیدی پس تو مـردی

از ایــن کــوچــه گــذر کــن تــا ببــینــی آدمیــیـت
سخن از روی منطـق گر شنیدی پس تو مــردی

زَدَن ، زن ، را به نـا مـردی کجا مــردی نمایــد
نــوازش روی احسان گـر نمـودی پس تومـردی

اگر مـردی سبـیل و صـورت و اَخـم و نگاه اسـت
بگــو خانــم ســبیــلی گـر ببــــودی پـس تو مـردی

نـه کــج راه رفــتن وگردانــدنِ تسبــیح و زنجــیر
اگـر راه درســتی پیــشه کــــردی پـس تو مـردی

غـــرور و نخــوت و کیــنه بــود اعمــال شیـطان
خیــال بــد ز سـر بیــرون نمـودی پس تو مـردی

به ســرعت میرود عمـرت و پیری در کمین است
خـدا را یک نفــس در خــود بدیـدی پس تو مـردی

[جانم، صحــبـت مــردانگــی در حــد تــو نیـــست
به صـد گفـتن یکـی را گـر شنـودی پس تو مردی...