.

.
ﺑﺎﻟﻬﺎﯾﻢ ﺭﺍ ﺩﺍﺩﻡ ،،،، ﺗﺎ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺑﮕﯿﺮﻡ ،،،، ﺯﻧﺪﮔﯿﻢ ﺭﺍ ﺭﻫﻦ ﺩﺍﺩﻡ ،،،، ﺑﻪ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻋﺸﻖ !!!!
ﻭﻋﺸﻖ ﺭﺍ .. ﻋﺸﻖ ﺭﺍ ،،،،
ﺑﻪ ﺑﻬﺎﯾﺶ، ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺯﻫﺎﭼﯿﺰﯼ ﻧﻤﯽ ﺩﻫﻨﺪ !!!!
... ﻫﻤﻪ ﯼ ﺁﻣﺪﻧﻢ ﺑﻪ ﺯﻣﯿﻦ ﺑﻪ ﺑﻬﺎﯼ ﺑﯽ ﺑﺎﻟﯽ ﺍﻡ؛ﺁﺭﺯﻭﯼ ﻋﺸﻖ ﺑﻮﺩ ....
ﻭﻋﺸﻖ ﺁﺩﻡ
ﺩﺭﯾﻎ ! ﻓﺮﯾﺒﯽ ﺑﯿﺶ ﻧﺒﻮﺩ ...
ﺍﻣﺎ ، ﻣﻦ ﻫﺮ ﭼﻪ ﺩﺍﺷﺘﻢ ، ﺑﻪ ﻧﮕﻬﺪﺍﺭﯾﺶ ﺍﺭﺯﺍﻧﯽ ﮐﺮﺩﻡ ....
ﺑﺎﻭﺭ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ؟ﻫﺮﭼﻪ!
ﺍﻣﺎ ﺍﻋﺘﺮﺍﻑ ﻣﯽ ﮐﻨﻢ ،،،، ﺩﻟﻢ ﺑﯽ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺑﺮﺍﯼ ﺑﺎﻟﻬﺎﯾﻢ ﺗﻨﮓ ﺍﺳﺖ !!!
ﺩﯾﮕﺮ ﻧﻪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺭﺍ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﺯﻣﯿﻦ ﻣﯿﺨﻮﺍﻫﻢ ﻭﻧﻪ ﻫﻮﺍﯼ ﻋﺸﻘﺶ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﻡ ....
ﺧﺪﺍﯾﺎ ﺷﻨﯿﺪﯼ؟؟
ﻣﯿﺨﻮﺍﻫﻢ ﺑﺮﮔﺮﺩﻡ