هر دلی را روزگاری عشق ویران می کند

هر دلی را روزگاری عشق ویران می کند
ناگهان می آید ودر سینه می‌لرزد دلم
هرچه جز یاد تو رابا خاک یکسان می کند
با من از این هم دلت بی‌اعتناتر خواست، باش!
موج را برخورد صخره کِی پشیمان میکند؟
مثل مادر، عاشق از روز ازل حسرت‌کِش است
هرکسی وی را به مجروح تازه مهمان می کند
اشک می‌فهمد غم افتاده‌ای مثل مرا
چشم تو از این خیانت‌ها فراوان میکند
عاشقان در زندگی دنبال مرهم نیستند
دردِ بی‌درمان‌شان را مرگ درمان می کند