. . خدایـــــا اجازه هست ناصبوری کنم؟ به بزرگیت قسم از صب

. . خدایـــــا اجازه هست ناصبوری کنم؟ به بزرگیت قسم از صبوري خسته ام...! از فريادهاييكه در گلويم خفه ماند و میماند...! از اشك هايي كه شبها تنها بالشتم را خيس ميسازد و تو شاهد آن هستی...! و از حرف هايي كه زنده به گور گشت در گورستان دلم...! آسان نیست در پس خنده های مصنوعی گریه های دلت را در بی پناهیت و در پشت هزاران دروغ پنهان کنی...! آرزوی پــــــرواز دارم از زمين...!