آه ناجور کشیدی نگذارم بروی

آه ناجور کشیدی نگذارم بروی
قسمم دادی و من مانع رفتن نشدم
از غرورم چه بگویم که چه جاها نشکست
گریه کردی بروی دست به دامن نشدم

از کدامین رخ تزویر مرا مینگری
از کدامین در جادو به تو برمگیردم
“وقتی از کوچه معشوقه ما دور شدی”
از پس حنجره ای تار نگاهت کردم

تازه بعد از تو به خود آمدم و فهمیدم
که چه اندازه به دنیای تو وابسته شدم
آینه فحش بدی بود مرا میفهمید
که چقدر از خودم و سوختنم خسته شدم



علیرضا آذر