آی ، امشب هم کمی آواز می خواهد دلم

آی ، امشب هم کمی آواز می خواهد دلم
ساز و تنبور و صدای ناز می خواهد دلم

از سکوت شب فقط لبریز از اشکم ولی
در کنار این غزل همراز می خواهد دلم

مرغ شعرم آسمان شور را پَر می زند
با صدای دلکشت پرواز می خواهد دلم

از صدایت شانه های آسمان لرزیده است!
پس بیا من زخمه ی شهناز می خواهد دلم

بوعطا و اصفهان و دشت در ابیاض نه
من همایون ، شور و دشتی باز می خواهد دلم

چون جهانم با جهانت قصه ها دارد عزیز
مصرع آخر فقط اعجاز می خواهد دلم