‌
گلبن عیش می‌دمد ســــاقی گلعذار کو
باد بهــار می‌وزد باده خوشگـــــوار کو

هـر گل نو ز گلـرخی یاد همـی‌کند ولی
گوش سخن شنـو کجـا دیـــده اعتبار کو

مجلس بـزم عیش را غالیه مـــراد نیست
ای دم صبح خوش نفس نافه زلف یار کو

#حافظ