بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
«مِنَ المُؤمِنينَ رِجالٌ صَدَقوا ما عاهَدُوا اللَّهَ عَلَيهِ ۖ فَمِنهُم مَن قَضىٰ نَحبَهُ وَمِنهُم مَن يَنتَظِرُ ۖ وَما بَدَّلوا تَبديلًا»
ارتحال ملکوتی و شهادت گونه برادر عزیزم مجاهد مخلص مرحوم مغفور جناب حاج کریم تکاور نژاد را به خانواده محترم ایشان به ویژه همسر بزرگوار و فرزندانش تسلیت عرض می کنم.
هجرت این عزیز دل برای این کمترین که همیشه مشمول محبتش بوده، نیز سنگین و دردآور است.
مرحوم تکاور نژاد در اوایل جوانی در زمان رژیم فاسد پهلوی، عازم جهاد برای آزادی فلسطین می شود و در اردن دوره چریکی می گذراند و بعد راهی نبرد با رژیم صهیونیستی می گردد و سپس اسیر می شود، جهت شکنجه او را تحویل رژیم بعث عراق می دهند که آنها ساقهای پای او را شکستند و بر سر او با تازیانه و میخ کوبیدند و کمرش را مصدوم ساختند و بعد از آسیب های جسمی و روانی، وی را راهی کویت و بعد ایران کردند.
مبارزات او پیش از انقلاب به دستگیری وی توسط ساواک انجامید.
دوران دفاع مقدس، لباس رزم به تن می کند و راهی جبهه می شود و به همراه شهید چمران عملیات چریکی انجام می دهد. فعالیت های جهادی او تا سال ۶۶ با مصدومیت شیمیایی ادامه می یابد و در بیمارستان صحرایی بستری می شود ولی نام او به عنوان شهید در رادیو اعلام می گردد؛ البته شهید زیست و شهید هجرت کرد.
شهید تکاور نژاد از سال ۶۶ تاکنون همیشه در رنج و درد و بیماریهای متعدد بود، اما هیچگاه ننالید و گلایه نداشت و همیشه شاکر و در مقام رضا زیست تا در اثر دومین سکته مغزی، توان تکلم و حرکت و خورد و خوراکش را از دست داد و فقط از چشمانش، دردهای پنهان و نهفته او فهمیده می شد.
این مجاهد سالک خرمشهری پس از هفتاد و شش سال زیستن و شصت سال مجاهدت در سالروز آزاد سازی خرمشهر از تن خسته و مجروح خود آزاد شد و به دیار باقی شتافت و به همرزمان شهیدش پیوست.
رضوان و جنت الهی و ضیافت علوی و حسینی نصیب این مجاهد فی سبیل الله باد.
الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ طُوبَىٰ لَهُمْ وَحُسْنُ مَآبٍ
والسلام علیکم و رحمت الله و برکاته
عبدالحسین خسروپناه دزفولی
طلبه حوزه علمیه قم
سوم خرداد ۱۴۰۲