🌷خاطرات #شهید محمد اسلامی‌نسب

​سال ۱۳۶۷ بود. دفتر لشکر فجر شیراز در خوزستان آب و جارو شده بود. دوستان همه چیز را آماده کرده بودند تا میهمانی عزیز به رواق چشمان ما پا بگذارد.
​آن میهمان عزیز برای بازدید از مناطق جنگی آمده بودند؛ چون به محفل ما وارد شد، همه با خوشحالی به استقبال‌شان رفتند.
​پس از بازدید و طبق برنامه، باید فیلم سرداران شهید لشکر را به ایشان نشان می‌دادیم.
یک فیلم از شب عملیات کربلای ۴ آماده شده بود.
​مصاحبه‌ی شهید اسلامی‌نسب چند روز قبل از شهادت ایشان پخش شد.
شهید اسلامی‌نسب در قسمتی از سخنان خود از چند عملیات مثل فتح المبین و ... یاد کرد و گفت: «آن پاره‌ی تن رسول الله(ص) همیشه ما را در مصائب یاری کرده است. هیچ‌گاه تنهایمان نگذاشته است.»

​پس از درنگی کوتاه، از حضرت زهرا (س) سخن به میان آورد و با شور و جاذبه‌ای خاص سخنانش را ادامه داد.
​بعد گفت: «من هرگاه نام بی‌بی فاطمه زهرا (س) را بر زبان می‌آورم ناخودآگاه از خود بی‌خود می‌شوم.»

​پس از این جمله، شهید اسلامی‌نسب عینک را از چشمش برداشت و اشک‌هایش را پاک کرد. رشته‌ی کلام گسسته شد.
​در این حال من متوجه میهمان عزیزمان شدم که سخت متأثر شده بود. ایشان نیز عینک را از چشمان خیس خود برداشته و مکرر می‌فرمودند:
«بگو! ... بگو! ... چرا سکوت کردی؟ داشتی از ملاقات با آن بزرگوار می‌گفتی ... بگو، چرا حرف نمی‌زنی؟»
​گریه به میهمان عزیز ما امان نداد. در پایان پخش فیلم، ایشان فرمودند: «من مطمئن هستم که این شهید عزیز در عالم بیداری با حضرت زهرا(س) ملاقات و مراوده داشته است.
او می‌خواست کیفیت این دیدار را توضیح دهد، اما لحظاتی بعد چرا منصرف شد و صحبت را عوض کردند!»
​
​وقتی که مهمان عزیزمان مقر لشکر ۱۹ فجر را ترک می‌کردند خواستار نوار مصاحبه‌ی آن سردار زهرایی شدند.
​ما نیز با افتخار تمام آن فیلم را به میهمان عزیزمان حضرت آیت‌الله خامنه‌ای تقدیم کردیم.

📔برشی از کتاب: مهر مادر/ ص ۴۴ و ۴۵


🌷 #یادش_گرامی

🖤در حرم بمانید؛ صفحه رسمی حرم مطهر امام رضا(ع) 
🆔 @razavi_aqr_ir