اینقدرررر دلم گرفته که دلم می‌خواد و منتظرم فقط یه جا پاچ

اینقدرررر دلم گرفته که دلم می‌خواد و منتظرم فقط یه جا پاچه‌ی شلوارم گیر کنه و محکم بخورم زمین...
تا دق‌دلیِ تموم غم‌هام، تموم دردها و ناراحتی‌هامو سر همون زمین خوردن خالی کنم.
اونقدر گریه کنم، اونقدر زار بزنم و هق‌هق کنم که دیگه چیزی از این بغض لعنتی توی گلوم نمونه؛ که حداقل برای چند لحظه، خودمو از این حجمِ حال بد خالی کنم...
انگار دلم می‌خواد یه بهونه پیدا کنم برای شکستن، برای فرو ریختن، برای اینکه بالاخره اجازه داشته باشم به اندازه‌ی تمام چیزایی که توی دلم تلنبار شده گریه کنم...
ینی دلم می‌خواد برای غم‌هام سوگواری کنم؛ برای خودم، برای دردهایی که کشیدم و برای تمام بغض‌هایی که قورت دادم و دم نزدم.

بخداااا اینقدر نگین همه مشکل دارن، همه گرفتاری دارن...
نگیننننن...
می‌دونم همه یه دردایی دارن، ولی منم دارم زیر بار دردهای خودم له می‌شم...
😔💔