در باره دعای ماه رجب

بنام خدا
در پست قبل گفته شد که در هنگام قرائت دعای هر روز ماه رجب (یَامَن اَرجوهُ...)، باید مَحاسن (موهای صورت) خود را در دست (پنجه‌ی چپ) گرفته و دعا را با حالت زاری همراه با حرکت دادن انگشت اشاره (سبابه) دست راست بخوانیم.
● ابتدا لازم به ذکر است که روش مطلوب این عمل را، قراردادن انگشت سبابه در مقابل صورت خود در آسمان و حرکت دادن در آن حالت، و البته در تمام طول دعا دانسته اند نه فقط در فراز آخر آن...!
● پیرامون در دست گرفتن محاسن و حرکت انگشت سبابه در هنگام قرائت این دعا لازم به توضیح است، از آنجائیکه سیره و روش معصومین علیهم السلام در انجام اعمال دینی برای ما حجت بوده، در زمینه انجام این عمل در دعا باید گفت که ما به رفتار عبادی معصومین اقتدا می نمائیم، از طرفی چون این عمل نمادی از حالت قلبی و التجا و خضوع در پیشگاه خدا و نوعی کرنش و اظهار عجز و تضرع و زاری در برابر عظمت باریتعالی و نشانه ی پناه خواستن از درگاهش تلقی می گردد و در واقع حقیقت و روح و باطن این عمل، چیزی جز تضرع و زاری به درگاه الهی و خاکساری و اظهار مسکنت و بینوایی نیست، لذا این عمل نمادین در دعا به پیروی از معصوم و بمنظور و قصد و هدف موصوف صورت می گیرد ولاغیر!
آنچه مسلم است، هدف از اینگونه اعمال در هنگام دعا و نیایش، بطور کلی قصد قربت وخالصانه دست التماس به درگاه خدا برداشتن و تضرع و زاری نمودن و ارتباط خود را از هر چیز دیگر قطع و تنها به خدا دل بستن و به ریزش رحمت و عنایت او امید داشتن است و انشاالله مورد لطف و عنایت پروردگار متعال قرار گیرد.
التماس دعا