m.r.golzar

m.r.golzar
ﻣﺴﺖ ﺍﮔﺮ ﺑﺎﺷﯽ ﺩﺭ ﺁﻏﻮﺷﺖ ﺧﺪﺍﯾﯽ ﻣﯿﮑﻨﻢ
ﺧﺎﮎ ﺭﺍ ﺳﺮﺷﺎﺭ ِ ﻋﺮﺵ ِ ﮐﺒﺮﯾﺎﯾﯽ ﻣﯿﮑﻨﻢ
ﺩﻝ ﺑﻪ ﺩﺭﯾﺎ ﻣﯿﺰﻧﻢ ﺩﺭ ﻣﻮﺝ ِ ﻣﻮﯾﺖ ﻫﺮﭼﻪ ﺑﺎﺩ
ﺑﺎﺩﺑﺎﻥ ِ ﺭﻭﺳﺮﯼّ ﺍﺕ ﺭﺍ ﻫﻮﺍﯾﯽ ﻣﯿﮑﻨﻢ
ﺑﺎﺩ ﺑﻮﺩ ﺍﯾﻦ ﮐﻪ ﺩﻝ ِ ﻣﻦ ﺭﺍ ﭼﻨﺎﻥ ﮐﺎﻫﯽ ﺭﺑﻮﺩ
ﻋﺎﺷﻘﯽ ﺑﺎ ﭼﺸﻤﻬﺎﯼ ِ ﮐﻬﺮﺑﺎﯾﯽ ﻣﯿﮑﻨﻢ
ﺩﺭ ﺑﺴﺎﻃﻢ ﮔﺮﭼﻪ ﭼﯿﺰﯼ ﻧﯿﺴﺖ ﺍﻣﺎ ﻋﺸﻖ ﻫﺴﺖ
ﻣﻦ ﺗﻮ ﺭﺍ ﻣﻬﻤﺎﻥ ِ ﯾﮏ ﻓﻨﺠﺎﻥ ِ ﭼﺎﯾﯽ ﻣﯿﮑﻨﻢ
ﻫﺮﭼﻪ ﻏﻢ ﺳﻮﯾﻢ ﺍﺷﺎﺭﻩ ﻣﯿﮑﻨﺪ ﻣﻦ ﺭﺍ ﺑﺒﯿﻦ
ﺩﺭ ﮐﻨﺎﺭﻡ ﭼﻮﻥ ﺗﻮﯾﯽ ﺑﯽ ﺍﻋﺘﻨﺎﯾﯽ ﻣﯿﮑﻨﻢ
ﺁﻧﻘﺪﺭ ﺗﺮﺩ ﻭ ﻇﺮﯾﻔﯽ ﮐﻪ ﻓﻘﻂ ﺑﺎ ﺑﻮﺳﻪ ﺍﯼ
ﮔﻞ ﻣﯽ ﺍﻧﺪﺍﺯﻡ ﺗﻨﺖ ﺭﺍ ﻭ ﺣﻨﺎﯾﯽ ﻣﯿﮑﻨﻢ
ﻣﯽ ﻧﻮﯾﺴﻢ ﺑﺎ ﺯﺑﺎﻧﻢ ﺑﺮ ﮐﻒ ِ ﭘﺎﯾﺖ ﻏﺰﻝ
ﭼﻮﻥ ﭘﻠﻨﮕﯽ ﺧﻮﻥ ﭼﺸﺎﻥ ﺁﻫﻮﺳﺘﺎﯾﯽ ﻣﯿﮑﻨﻢ
ﺷﺎﺩﻣﺎﻧﻪ ﺭﻭﯼ ِ ﺍﺑﺮ ِ ﺑﺎﻟﺸﻢ ﭘﺮ ﻣﯿﮑﺸﻢ
ﻣﺜﻞ ِ ﯾﮏ ﮔﻨﺠﺸﮏ ﺍﺣﺴﺎﺱ ِ ﺭﻫﺎﯾﯽ ﻣﯿﮑﻨﻢ
ﺷﺐ ﮔﺬﺷﺖ ﻭ ﺭﻓﺘﯽ ﺍﺯ ﭘﯿﺶ ِ ﻣﻦ ﺍﻣﺎ ﺑﺎﺯ ﻫﻢ
ﺁﺭﺯﻭﯼ ِ ﺍﯾﻦ ﮐﻪ " ﺩﺭ ﺧﺎﺑﻢ ﺑﯿﺎﯾﯽ " ﻣﯿﮑﻨﻢ