اگر دلت شکست، هراس به دل راه نده…
اگر دلت شکست، هراس به دل راه نده…
شکستن، پایانِ تو نیست، آغازِ روییدنِ نوریست که پیش از این در تاریکیِ وجودت پنهان مانده بود.
هر زخمی که بر جانت مینشیند در حقیقت دریچهایست به سوی معجزهای که هنوز فرصتِ ظهور نیافته است.
دل که میشکند، صدای فرو ریختنش را به فالِ خاموشی نگیر. این همان لحظهایست که زمینِ وجودت برای کاشتن آماده میشود.🌱
ترکهای قلبت را با خاکِ صبر پُر کن. صبری که بوی بارانِ نخستین را دارد و آرامآرام، ویرانی را به بسترِ آبادانی بدل میکند.
در میان همان خاک، بذرِ امیدی بکار که از ایمانِ تو جان میگیرد.
امید را با دستانِ تلاش خویش آبیاری کن. با اشکهایی که دیگر نشانهی ضعف نیستند، بلکه آبِ حیاتِ ریشههای نوپای تو هستند.
بگذار زمان، آفتابِ مهربانش را بر این باغِ تازه بتاباند.
بگذار درد، آموزگارِ صبوریات باشد و شبهای سنگین، مقدمهی سپیدهای روشنتر.
آنگاه خواهی دید که از دلِ همین شکستگیها، جوانهای سر برمیآورد. جوانهای که نامش معجزه است… معجزهای که نه از بیرون، که از درونِ خودت متولد میشود🌹✨
_________
📌 طراحی عکس با ابزار هوش مصنوعی chatgpt ✨🕊️
شکستن، پایانِ تو نیست، آغازِ روییدنِ نوریست که پیش از این در تاریکیِ وجودت پنهان مانده بود.
هر زخمی که بر جانت مینشیند در حقیقت دریچهایست به سوی معجزهای که هنوز فرصتِ ظهور نیافته است.
دل که میشکند، صدای فرو ریختنش را به فالِ خاموشی نگیر. این همان لحظهایست که زمینِ وجودت برای کاشتن آماده میشود.🌱
ترکهای قلبت را با خاکِ صبر پُر کن. صبری که بوی بارانِ نخستین را دارد و آرامآرام، ویرانی را به بسترِ آبادانی بدل میکند.
در میان همان خاک، بذرِ امیدی بکار که از ایمانِ تو جان میگیرد.
امید را با دستانِ تلاش خویش آبیاری کن. با اشکهایی که دیگر نشانهی ضعف نیستند، بلکه آبِ حیاتِ ریشههای نوپای تو هستند.
بگذار زمان، آفتابِ مهربانش را بر این باغِ تازه بتاباند.
بگذار درد، آموزگارِ صبوریات باشد و شبهای سنگین، مقدمهی سپیدهای روشنتر.
آنگاه خواهی دید که از دلِ همین شکستگیها، جوانهای سر برمیآورد. جوانهای که نامش معجزه است… معجزهای که نه از بیرون، که از درونِ خودت متولد میشود🌹✨
_________
📌 طراحی عکس با ابزار هوش مصنوعی chatgpt ✨🕊️
- ۶۵۴
- ۱۰ فروردین ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط