ا توبهام شسته از تو جا گریزم

اے توبه‌ام شڪسته از تو ڪجا گریزم
اے در دلم نشسته از تو ڪجا گریزم
اے نور هر دو دیده بی‌تو چگونه بینم
وے گردنم ببسته از تو ڪجا گریزم
اے شش جهت ز نورت چون آینه‌ست شش رو
وے روے تو خجسته از تو ڪجا گریزم
دل بود از تو خسته جان بود از تو رسته
جان نیز گشت خسته از تو ڪجا گریزم
گر بندم این بصر را ور بسڪلم نظر را
از دل نه‌اے گسسته از تو ڪجا گریزم