جای پایش روی قلبم ماندورفت
جای پایش روی قلبم ماندورفت
شعر زیبایی برایم خواند و رفت
آنکه با عشقش دلم پروانه شد
شمع سوزانی نشانم داد و رفت
آنکه دریایی نمود این سینه را
همچنان اشک روانم کرد و رفت
آنکه اندر نو بهارم غنچه بود
مونس فصل خزانم کرد و رفت
آنکه هشیارم نمود از روزگار
شور نسیان بر روانم کرد ورفت
آنکه مونس بود و همراز دلم
عاقبت بی همزبانم کرد و رفت.
شعر زیبایی برایم خواند و رفت
آنکه با عشقش دلم پروانه شد
شمع سوزانی نشانم داد و رفت
آنکه دریایی نمود این سینه را
همچنان اشک روانم کرد و رفت
آنکه اندر نو بهارم غنچه بود
مونس فصل خزانم کرد و رفت
آنکه هشیارم نمود از روزگار
شور نسیان بر روانم کرد ورفت
آنکه مونس بود و همراز دلم
عاقبت بی همزبانم کرد و رفت.
- ۵۸۶
- ۰۷ مهر ۱۳۹۷
دیدگاه ها (۱۵)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط
