بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت سوم :
اگر امروزه این نظریه فرافکنی و القا می‌شود، فقط و فقط به خاطر ضدیت و دشمنی با جمهوری اسلامی ایران می‌ باشد که خود را ازاستعمار واستثماری که چندقرن طول کشیده رهانیده است و تمامی دشمنی‌ها نیز به همین دلیل میباشد.
بی‌تردید حاکمان و حاکمیت، نقش بسیار مهمی را در رشد و یا سقوط فرهنگی، اقتصادی، اجتماعی و سیاسی کشور و ملت خود دارند؛ گاه ضربۀ غربزدگی‌ها، خودناباوری‌ها، تجمل‌ گرایی‌ ها، بی‌عدالتی‌ها و سوء مدیریت‌ها، به مراتب بیشتر از ضربات جنگ و یا خشکسالی میباشد؛ اما در این شرایط نیز نباید نقش مردم را کمرنگ نمود و یا اصلاً ندید! به ویژه در نظاماتی که حاکمانش را مردم به صورت مستقیم یا غیر مستقیم، انتخاب و منصوب می‌کنند.
آیا این انقلاب، این نظام جمهوری اسلامی ایران، این مقاومت در جنگ تحمیلی، این صبر نشأت گرفته از ایمان و غیرت، این رشد و اعتلای علمی،سیاسی،نظامی وحتی اقتصادی در جامعۀ عقب مانده،مستعمره و بدبخت ایران، به غیر از نقش حاکمیت ولایت و ولایت‌پذیرها، به خاطر شناخت،ایمان،غیرت و حضور به موقع و مؤثر مردم در صحنه‌ ها و بحران‌های گوناگون نمی‌ باشد؟!
کدام کشور وملت را می‌شناسید که مغزهای متفکر و مدیران مدبر آن فقها و علما دانشمندان شخصیت‌های علمی، مذهبی و سیاسی‌اش حتی رئیس جمهور و نخست وزیر و نمایندگان مجلسش را این چنین در سطح گسترده ترور کنند، اما آن ملت استوارتر شده باشد؟!
خودشان با بغض از مردم ایران می‌گویند: اگر این تحریم‌ها را برهردولت و ملت دیگری تحمیل کرده بودیم،شش ماهه سقوط می‌کرد.!
پس، اولا" قدرت دو بال دارد، یکی رهبری و حاکمان می‌باشد و دیگری مردم؛ و ثانیاً رشد یا ضعف اقتصادی و بالتبع فقر، عوامل اصلی و فرعی بسیاری دارد.(پایان)