به زادگاهمان به دامنه برف پوش سبلان،به آزادگان این دیار،و

به زادگاهمان به دامنه برف پوش سبلان،به آزادگان این دیار،و به همه آزادگانی که ایران را مستقل و آزاد خواسته اند تقدیم میکنم؛بابک بزرگترین قهرمان و پهلوانی ترین* چهره مبارزهای علیه متجاوزین عرب،و نهضتهای مقاومت ایرانیان در برابر سلطه ویرانگر اعراب بود.نه فقط بخاطر مبارزه طولانی و کوبنده و در بیم و وحشت نگاه داشتن خلفای عرب،بلکه بیشر بدلیل اصالت نهضت او و ریشهای عمیقی است که این نهضت در جامع آنروز ایران داشت بابک از میان مردم ساده و زحمتکش ایران برخواسته بود،روحی سرشار از عشق وطن داشت،از جور و ستم اعراب بدوی به تنگ امده بود و اگر برخواسته بود،فقط بخاطر آزادی ایران بود و میجنگید تا میهنش را از لوث و جود بیگانه پاک کند.مبارزه او از هرگونه شاءبه جاه طلبی ،مقام پرستی و خواب و خیال اشرافیت بدور بود.بابک جز استقلال و آزادی ایران آرزوی بر دل نداشت؛بهمین دلیل مردم ایران دوستش داشتند و یاریش میکردند...بهمین دلیل عرب گرایان و نوکران انها بیش از هر مبارز دیگر ایرانی،به بابک تاخته اند،در حالیکه بابک با بیش از مبارزی به راه خود ایمان داشت و تا دم اخر مبارزه کرد.بابک پس از سالها مبارزه بدست افشین خاءین اسیر و به درگاه معتصم عباسی در سامرا برده شد.و در انجا به وسیله جلاد شکنجه و پس از قطع دست و پایش در راه "ایران"شهید شد.پسر بابک که اسیر بود نیز کشته شد.همسرش قبل از رفتن به حرمسرایی خلیفه به کمک یک دختر ایرانی که ندیمه وی شده بود خودکشی کرد.اخرین حرفهای بابک به معتصم عباسی:تو خیال نکن با کشتن من فریاد استقلال خواهی ایرانیان را خاموش خواهی کرد،این حماقت است که فکر کنی چون افشین خاءین را با زر خریدی میتوانی ایرانیان را اسیر خود خواهی داشت.من مبارزی را شروع کردم که ادامه خواهد داشت...من لرزه ای به حکومت انداختم که دیر یا زود آنرا فرو خواهد ریخت،تو اگر من را میکشی هزاران بابک در شمال و شرق و جنوب و .ایران ظهور خواهد کرد و قدرت پوشالی تو را نابود خواهد کرد.(کتاب بابک خرمدین نوشته نادعلی همدانی)