نوشتار اصلی زبان کوردی بخش نهم...

نوشتار اصلی زبان کوردی بخش نهم...






4- زبان های گورانی و زازا و اورامانی: در گروه شمال غربی زبان های ایرانی قرار داده می شوند و از لحاظ هم جواری و احساسات عمیق سخنگویان آن ها نیز خود را به زبان های کوردی متعلق می دانند هر چند که تحولات خاص زبان کوردی در آنها صورت نگرفته است. گورانی زبان افرادی است که در ناحیه ای در شمال شهر کرمانشاه سکونت دارند، ناحیه ای از دامنه کوه شاهو تا مرز عراق گسترش می یابد. اورامانی ها که از نظر زبانی به گورانی ها نزدیک هستند، در ناحیۀ جنوبی زاگرس، در غرب شهر سنندج مستقر هستند. اورامان داغ یک آشیانۀ عقاب واقعی است و امتداد شمالی رشته کوه شاهو را تشکیل می دهد. اورامانی ها به دو دسته تقسیم می شوند: اورامانی های لهون، مستقر در جنوب غربی رشته کوه شاهو و اورامانی های تخت، مستقر در شمال و شرق رشته کوه شاهو که مهم ترین شهرهای این ناحیه پاوه، شاهو، حجیج هستند.

گروه های دیگری نیز وجود دارند که به گویش های نزدیک به گورانی سخن می گویند و به نظر می رسد که از تعداد سخنگویان بیش تری برخوردار باشند. این گروه ها متشکل از باجلانی ها هستند که باجروانی یا بیجوانی یا باجروانی نیز خوانده می شوند.

زازا عبارت است از مجموعه ای از گویش ها که توسط گروه هایی کمابیش همگون به کار برده می شود. این گروه ها در ناحیه ای به شکل چهار ضلعی زندگی می کنند که محدود است به ناحیۀ زارا (استان سیواس ترکیه) در شمال غربی، ارزنجان در شمال شرقی، روستای گرگر (استان آدی یامان ترکیه) و موتکی (استان بدلیس ترکیه) در جنوب شرقی. تاکنون فقط دو دست نوشتۀ زازایی منتشر شد