ﻳﻜﻲ ﺍﺯ ﺩﻭﺳﺘﺎﻥ ﯾﻪ ﻗﺎﻧﻮﻥ ﺟﺎﻟﺐ ﺑﺮﺍﯼ ﺧﻮﺩﺵ ﺩﺍﺷﺖ . ﻗﺎﻧﻮﻧﺶ ﺍﯾﻦ

ﻳﻜﻲ ﺍﺯ ﺩﻭﺳﺘﺎﻥ ﯾﻪ ﻗﺎﻧﻮﻥ ﺟﺎﻟﺐ ﺑﺮﺍﯼ ﺧﻮﺩﺵ ﺩﺍﺷﺖ . ﻗﺎﻧﻮﻧﺶ ﺍﯾﻦ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻫﻤﺴﺮ، ﺩﻭ
ﺑﭽﻪ ﻭ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﻣﺴﺘﻘﻞ ﻭ ﮐﺎﺭ ﭘﺮﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ، ﻣﺎﻫﯽ ﯾﮏ ﺷﺐ ﻓﺮﺯﻧﺪ ﺧﺎﻧﻪ ﭘﺪﺭ ﻭ ﻣﺎﺩﺭﺵ ﺑﺎﺷﻪ . ﻣﯿﮕﻔﺖ ﮐﺎﺭﻫﺎﯼ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ
ﺭﻭ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﻣﯿﺪﻡ ﻭ ﻣﯿﺮﻡ .. ﺧﻮﺩﻡ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ .. ﻣﺜﻞ ﺩﻭﺭﺍﻥ ﺑﭽﮕﯽ ﻭ ﻧﻮﺟﻮﺍﻧﯽ . ﭼﻨﺪﯾﻦ ﺳﺎﻟﻪ ﺍﯾﻦ ﻗﺎﻧﻮﻥ ﺭﻭ ﺩﺍﺭﻡ . ﻫﻢ
ﺧﻮﺩﻡ ﻭ ﻫﻢ ﻫﻤﺴﺮﻡ . ﻣﯿﮕﻔﺖ ﺧﯿﻠﯽ ﻭﻗﺘﻬﺎ ﮐﺎﺭ ﺧﺎﺻﯽ ﻧﻤﯿﮑﻨﯿﻢ . ﭘﺪﺭﻡ ﺗﻠﻮﺯﯾﻮﻥ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯿﮑﻨﻪ ﻭ ﻣﻦ ﮐﺘﺎﺏ ﻣﯿﺨﻮﺍﻧﻢ .
ﻣﺎﺩﺭﻡ ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻣﯿﮑﻨﻪ ﻭ ﻣﻦ ﮔﻮﺵ ﻣﯿﺪﻡ . ﻣﻦ ﺣﺮﻑ ﻣﯿﺰﻧﻢ ﻭ ﻣﺎﺩﺭ ﯾﺎ ﭘﺪﺭﻡ ﭼﺮﺕ ﻣﯿﺰﻧﻨﺪ ﻭ .. ﺷﺐ ﻣﯿﺨﻮﺍﺑﯿﻢ ﻭ ﺻﺒﺢ
ﺻﺒﺠﺎﻧﻪ ﺍﯼ ﻣﯿﺨﻮﺭﻡ ﻭ ﺑﺮﻣﯿﮕﺮﺩﻡ ﺑﻪ ﺯﻧﺪﮔﯽ ..
ﺩﯾﺮﻭﺯ ﺭﻭﯼ ﻓﯿﺴﺒﻮﮐﺶ ﯾﻪ ﻋﮑﺲ ﮔﺬﺍﺷﺘﻪ ﺑﻮﺩ ﻭ ﯾﻪ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﮐﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪﻡ ﻣﺎﺩﺭﺵ ﭼﻨﺪ ﻣﺎﻫﯽ ﺳﺖ ﻓﻮﺕ ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺪ .
ﺑﺮﺍﺵ ﭘﯿﺎﻡ ﺧﺼﻮﺻﯽ ﺩﺍﺩﻡ ﮐﻪ ﺑﺎﺑﺖ ﺩﺭﮔﺬﺷﺖ ﻣﺎﺩﺭﺕ ﻣﺘﺎﺳﻔﻢ ﻭ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﻣﺎﻫﯽ ﯾﮏ ﺷﺒﯽ ﮐﻪ ﮔﻔﺘﻪ ﺑﻮﺩﯼ ﺭﻭ ﺑﻪ
ﺧﺎﻃﺮ ﺩﺍﺭﻡ ..
ﺟﻮﺍﺑﯽ ﺩﺍﺩﻩ، ﺗﺸﮑﺮﯼ ﮐﺮﺩﻩ ﻭ ﻧﻮﺷﺘﻪ ﮐﻪ " ﻣﺎﺩﺭﻡ ﺗﻮﯼ ﺧﺎﻃﺮﺍﺕ ﻣﺤﺪﻭﺩﺵ ﺍﺯ ﺍﻭﻥ ﺷﺒﻬﺎ ﺑﻌﻨﻮﺍﻥ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﺳﺎﻋﺘﻬﺎﯼ
ﺳﺎﻟﻬﺎ ﻭ ﻣﺎﻫﻬﺎﯼ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺍﺵ ﯾﺎﺩ ﮐﺮﺩﻩ ".
ﻭ ﺍﺿﺎﻓﻪ ﮐﺮﺩﻩ ﮐﻪ " ﺍﮔﻪ ﺭﺍﺳﺘﺶ ﺭﻭ ﺑﺨﻮﺍﯼ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺍﺯ ﻣﺎﺩﺭﻡ ﺑﺮﺍﯼ ﺧﻮﺩﻡ ﺧﻮﺷﺤﺎﻟﻢ ﮐﻪ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﻓﺮﺻﺖ ﻭ ﺷﺎﻧﺲ
ﺯﻧﺪﮔﯿﻢ ﻧﻬﺎﯾﺖ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﺭﻭ ﺑﺮﺩﻩ ﺍﻡ ".
ﻗﻮﺍﻧﯿﻦ ﺧﻮﺏ ﺭﻭ ﺩﻭﺳﺖ ﺩﺍﺭﻡ