.

.
این که بر خورد ها با تو چگونه است به کنار...
این که راجع به تو چگونه فکر میکنند به کنار...
این که تو را ضعیف میپندارند به کنار ...
این که برایت دلسوزی میکنند به کنار ...
این که درکت نمیکنند به کنار ...
اصلا تو چه شباهتی با آنان داری که بخواهند راجع به تو حتی نظر بدهند؟
اصلا تو کجا و آن ها کجا ؟
مبادا خودت را مثل انان بدانی ...
مبادا این حرف را بر زبان بیاوری که من هم مثل شما هستم...
به هیچ وجه ...
تو وقاری داری که آنان حتی قدرت درکش را هم ندارند
تو متانتی داری که آن ها حتی از نزدیکی اش هم رد نشدند
تو شهامتی داری که آن ها حتی توانایی انجام ذره ای از آن را ندارند..
کدام آدم را میشناسی که سختی اش را به جان بخرد ...
در هر شرایطی که بود باز هم کوتاه نیاید؟
چه کسی را پیدا میکنی خودش را زندانیه لباسی کند که تمام آزادی های جهان را داراست؟
خودت را با هیچکس مقایسه نکن ...
تو گوهری هستی که در دل هیچ دریایی نیست ...
تو نگینی هستی که در هیچ جای دیگر جهان آن را نمیشود پیدا کرد...
گوهر شناس باید بود تا قدر جواهری مثل تو را دانست ...
پس به حرف های این و آن گوش نکن...
عوام همیشه به چیزی که نمیدانند بد نگاه میکنند ...
خیالت آسوده ...
چادری که به سر داری سیاه است ...
اما دنیایی که به دنبال دارد رنگین کمان...
چادری که به سر میکنی سیاه است ...
اما کلید همه ی خوشبختی ها ...
چادری که به همراه داری سیاه است ...
اما ...
حالا که تا اینجا آمدی ، یک خواهش دارم ....
اگر نمیتوانی مدافع حرم زینب باشی
لااقل مدافع چادر زهرا باش ....
خدا پشت و پناهت در دانه ی هستی ....
.