با من بمان و سایه‌ی مهر از سرم مگیر

با من بمان و سایه‌ی مهر از سرم مگیر
من زنده‌ام به مهر تو ای مهربان من!

کی می‌رسد زمان عزیز یگانگی
تا من از آن تو شوم و تو از آن من

⸤ حسین منزوی ~   ⸣‌
‌

‌
دیدگاه ها (۰)

چای را بی قند می نوشم کنارت مهربان

ای سروِ ناز، بر سرِ پیمانِ ما بمانای ماهِ شب، به خلوتِ چشمان...

مهربانی دانه‌ای‌ست،حتی اگر ندانی آن را کجا کاشتیروزی به بار ...

من از تو دور شدم که برایم عزیز، زیبا و با ارزش بمانی.از تو د...

⁨غزل، سخت‌ترین قالب شعری است، غزل‌سرا سرسخت‌ترینِ شعرا،محمدع...

می‌برد هوش از سرم طره‌ی تاب‌دار تودوباره زنده می‌کند بوسه ی ...

عاشقانه های شبنم

چون مهر، بـزرگ و بی نـشانی مادر، آرام دل و عـــــزیــز جـانـ...

معمای رودخانه و در مخفی سورن

ای خسته از جماعتِ غرقِ ریا حسینای دل بُریده از همه ی رنگ ها ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط