به نام خدا که رحمتش بسیار و مهربانی‏ اش همیشگی است

به نام خدا که رحمتش بسیار و مهربانی‏ اش همیشگی است



خدایا! گناهان بر من لباس خواری پوشانده، و دوری از تو جامه درماندگی بر تنم پیچیده، و بزرگی‏ جنایتم دلم را میرانده، پس آن را با توبه به درگاهت زنده کن،

ای آرزویم و مرادم و خواسته‏ ام و امیدم، به عزّتت سوگند برای گناهانم آمرزنده‏ ای جز تو نمی یابم، و برای دل‏شکستگی ‏ام جبران‏ کننده ‏ای جز تو نمی‏بینم،
به پیشگاهت با توبه و انابه فروتنی‏ نمودم، و با ذلّت و خواری به درگاهت تسلیم شدم، اگر مرا از درگاهت برانی به که روی آورم؟ و اگر از آستانت‏ بازگردانی به که پناه برم؟

در این حال افسوس از شرمندگی و رسوایی ام، و دریغ از زشتی کردار و فراهم آوردن گناهانم،

ای آمرزنده گناهان بزرگ، و ای جبران کننده استخوان شکسته، از تو درخواست‏ می کنم که گناهان تباه ‏کننده ‏ام را بر من ببخشایی، و بر من بپوشانی پنهانکاری های رسواکننده‏ ام را، و مرا در عرصه قیامت از نسیم گذشت و آمرزشت بی بهره مگذاری، و از پوشش زیبای چشم‏ پوشی ‏ات، عریان و بی پوشش رها نسازی،

خدایا! سایه رحمتت را بر گناهانم‏ بینداز، و ابر مهربانی‏ ات را به سوی عیب هایم گسیل کن،

خدایا! آیا برده فراری جز به جانب‏ مولایش باز می ‏گردد؟ یا کسی به او از خشم مولایش جز مولایش پناه می‏دهد؟

خدایا! اگر پشیمانی از گناه توبه است، پس به عزّتت سوگند که من از پشیمانانم، و اگر آمرزش ‏طلبی از خطاکاری سبب فرو ریختن خطاها از پرونده است، من‏ از آمرزش خواهانم، حق رضایت با توست تا راضی شوی،

خدایا با قدرتت بر من توبه‏ ام را بپذیر، و با بردباری ات‏ نسبت به من از من درگذر، و با آگاهی ات از حال من با من مدارا فرما،

خدایا! تویی که به روی بندگانت دری به سوی بخششت گشودی‏ و آن را توبه نامیدی، و خود فرمودی:
<< بازگردید به جانب خدا،بازگشتی خالصانه >>، پس عذر کسی ‏که از ورود به این در پس از گشوده شدنش غفلت ورزد چه می تواند باشد؟

خدایا! اگر نافرمانی و گناه از بنده ‏ات زشت بود، پس گذشت از جانب تو زیباست،

خدایا! نخستین،کسی نیستم که تو را نافرمانی کرده و حضرتت توبه‏ پذیرش شدی، و خود را در معرض احسانت قرار داده و تو مرا مورد احسانش‏ قرار دادی،

ای پاسخگوی درماندگان، ای برطرف کننده زیان، ای بزرگ نیکی، ای دانای نهان، ای زیبا پرده‏ پوش، به جود و کرمت به سوی تو شفاعت میی جویم، و توسّل میی کنم نزد تو به فضل و رحمتت‏ دعایم را اجابت کن، امیدم را به خود ناامید مساز، و توبه ‏ام را بپذیر، و با احسان و مهرت خطاهایم را نادیده گیر، ای مهربان‏ترین مهربانان.