بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
یاداشت قسمت سوم :
بندۀ مُحب، ناز می‌کند می‌گوید: خدایا! مگر نفرمودی که اگر از رحمت تو ناامید نشویم، تمامی گناهان را یکجا می‌بخشی؟ پس من با اقرار به گناهانم به سوی تو آمدم؛ به مغفرت و رحمت تو نیز امید فراوان دارم، پس تمامی گناهانم را یکجا ببخش!
اما، برخی ناز کردن را بلد نیستند، مانند همسرانی که برای ناز کردن و جذب بیشتر همسر، بهانه‌گیری، دعوا و قهر را پیشه می‌کنند!
در رابطه عبد با مولا، مُحبّ با محبوب، ناز کردن خیلی خوب است، اما لوس شدن، به ویژه آنگاه که با جهل، تکبر، افترا، اهانت و روی برگرداندن توأم می‌شود، بسیار بد و ظالمانه است و البته آثار سوء خود را دارد.
گفت: خدا مرا نمی‌بیند - خدا مرا دوست ندارد - خدا هرگز مرا نمی‌بخشد - خدا دعاهای مرا نمی‌شنود و به اجابت نمی‌ رساند ! گفتم: اینها را خودش به تو خبر داده، یا افتراهای تو به اوست؟!.خیر، بلکه تو خدا را نمی‌شناسی، نمی‌بینی و دوست نداری - تو همّتی برای استغفار و توبه جدّی و ترک گناه نداری - تکبر تو اجازه نمی‌دهد که نزد او به گناهانت اقرار کنی و ظَلَمتُ نَفسی بگویی - این تویی که دعایی خالصانه و عاجزانه نداری، و برای قبولی دعایت و رفع موانع اجابتش کاری نمی‌ کنی و در راستای تحقق آن چه خواسته‌ای، تلاشی نداری! پس خودت را برای خدا لوس نکن - و در محضر او گردن کلفتی و بی‌ادبی نکن - و به او افترا نبند، که نه تنها خریدار ندارد، بلکه سبب دوری و محرومیت بیشتر خودت می‌گردد!
4 - ابلیس لعین، به خاطر تکبرش، گناه تمردش را متوجه خدا نمود و گفت: تو مرا اغفال کردی! - در قرآن کریم متذکر گردید که مشرکان می‌گویند: خدا خواسته که ما و پدرانمان مشرک شویم و اگر او می‌ خواست، ما نیز موحد و مؤمن می‌شدیم.(سوره نّحل آیه 35)(ادامه دارد...)