بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت دوم :
پولش را خرج گرسنگان کنید، و وقتی سخن از گرسنگان به میان میآید، می گویند: مقصر دیگرانند و وظیفه نیز بر عهده دیگران میباشد و ...!
حالا استناد به مذاکره داشتن یا نداشتن سیدالشهداء علیه السلام، برای اینان به چه دردی میخورد؟! به وقت ضرورت عاشورایی شدن، می گویند: ایشان مذاکره داشتند و به وقت محکم بودن در مذاکره، به صلح حدیبیه و یا صلح امام حسن علیه السلام استناد می کنند آن هم با تفسیر به رأی! و در تاریخ اسلام آنها، هرگز غزواتی چون خندق و تبوک، یا جنگ احزاب و یا واقعهای چون غدیر خم رخ نداده است! چنان که به سیاست و تاکتیک سقیفه ای مایل ترند!
مذاکرات امام حسین علیه السلام:
مگر میشود که انسان عاقل، حکیم و بصیر، در طول زندگی خود، با دوست و دشمن، گفتگو، مشاوره و احتمالا مذاکره نداشته باشد؟!
خداوند متعال با آن عظمت، مالکیت، ربوبیت و حکومتش بر کل عالم هستی، نسبت به جاهلان و متکبرانی که او، معاد، رسول، کتاب، ولایت و هر حق دیگری را انکار و تکذیب می کنند، به رسولش صلوات الله علیه و آله و بالتبع تمامی مؤمنان میفرماید: قُلْ هَاتُوا بُرْهَانَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ - بگو دلیل و برهان خود را بیاورید، اگر راست میگویید.(سوره بقره بخشی از آیه 111)
خب، اقامه دلیل و برهان یعنی چه؟ یعنی یک گفتگو و مباحثه منطقی و عقلانی؛ نه مذاکره به سبک امروزی؛ و چه بسا گاه مذاکره نیز نموده باشند؛ بالاخره مصالحههایی که با کفار صورت پذیرفته، به دنبال مذاکره بوده است.
بنابراین، هم پیامبر اکرم مذاکرات فراوانی داشتند و هم سایرین از اهل عصمت علیهم السلام؛ حال چه مستقیم و چه غیر مستقیم.
معاویه لعنة الله علیه، بارها به امیر المؤمنین علیه السلام نامه نوشت و ایشان پاسخ دادند و یا حتی خود شان ابتدا به ارسال نامه نمودند - حضرت فاطمه علیهاالسلام، چه در خانه، چه در کوچه، چه در مسجد و چه در بستر شهادت، با اقشار گوناگون، گفتگو داشتند - امام حسن مجتبی علیه السلام و حضرت سیدالشهداء علیهم السلام نیز هم چنین؛و البته همه به شهادت رسیدند!
یزید پس از جانشینی معاویه لعنة الله علیهما؛ بلافاصله برای پسر عمویش ولید بن عتبه پیام کتبی فرستاد که از همگان و از جمله امام حسین علیه السلام بیعت بگیرد.
ولید، مروان بن حکم را برای مشاوره خواست. مروان به او گفت: بدون شک حسین بن علی هرگز بیعت با یزید را قبول نخواهد کرد. اگر من به جای تو بودم گردن او را میزدم. ولید گفت: ای کاش من در این دنیا نبودم و این صحنه را مشاهده نمیکردم. (ادامه دارد...)
پاسخ قسمت دوم :
پولش را خرج گرسنگان کنید، و وقتی سخن از گرسنگان به میان میآید، می گویند: مقصر دیگرانند و وظیفه نیز بر عهده دیگران میباشد و ...!
حالا استناد به مذاکره داشتن یا نداشتن سیدالشهداء علیه السلام، برای اینان به چه دردی میخورد؟! به وقت ضرورت عاشورایی شدن، می گویند: ایشان مذاکره داشتند و به وقت محکم بودن در مذاکره، به صلح حدیبیه و یا صلح امام حسن علیه السلام استناد می کنند آن هم با تفسیر به رأی! و در تاریخ اسلام آنها، هرگز غزواتی چون خندق و تبوک، یا جنگ احزاب و یا واقعهای چون غدیر خم رخ نداده است! چنان که به سیاست و تاکتیک سقیفه ای مایل ترند!
مذاکرات امام حسین علیه السلام:
مگر میشود که انسان عاقل، حکیم و بصیر، در طول زندگی خود، با دوست و دشمن، گفتگو، مشاوره و احتمالا مذاکره نداشته باشد؟!
خداوند متعال با آن عظمت، مالکیت، ربوبیت و حکومتش بر کل عالم هستی، نسبت به جاهلان و متکبرانی که او، معاد، رسول، کتاب، ولایت و هر حق دیگری را انکار و تکذیب می کنند، به رسولش صلوات الله علیه و آله و بالتبع تمامی مؤمنان میفرماید: قُلْ هَاتُوا بُرْهَانَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صَادِقِينَ - بگو دلیل و برهان خود را بیاورید، اگر راست میگویید.(سوره بقره بخشی از آیه 111)
خب، اقامه دلیل و برهان یعنی چه؟ یعنی یک گفتگو و مباحثه منطقی و عقلانی؛ نه مذاکره به سبک امروزی؛ و چه بسا گاه مذاکره نیز نموده باشند؛ بالاخره مصالحههایی که با کفار صورت پذیرفته، به دنبال مذاکره بوده است.
بنابراین، هم پیامبر اکرم مذاکرات فراوانی داشتند و هم سایرین از اهل عصمت علیهم السلام؛ حال چه مستقیم و چه غیر مستقیم.
معاویه لعنة الله علیه، بارها به امیر المؤمنین علیه السلام نامه نوشت و ایشان پاسخ دادند و یا حتی خود شان ابتدا به ارسال نامه نمودند - حضرت فاطمه علیهاالسلام، چه در خانه، چه در کوچه، چه در مسجد و چه در بستر شهادت، با اقشار گوناگون، گفتگو داشتند - امام حسن مجتبی علیه السلام و حضرت سیدالشهداء علیهم السلام نیز هم چنین؛و البته همه به شهادت رسیدند!
یزید پس از جانشینی معاویه لعنة الله علیهما؛ بلافاصله برای پسر عمویش ولید بن عتبه پیام کتبی فرستاد که از همگان و از جمله امام حسین علیه السلام بیعت بگیرد.
ولید، مروان بن حکم را برای مشاوره خواست. مروان به او گفت: بدون شک حسین بن علی هرگز بیعت با یزید را قبول نخواهد کرد. اگر من به جای تو بودم گردن او را میزدم. ولید گفت: ای کاش من در این دنیا نبودم و این صحنه را مشاهده نمیکردم. (ادامه دارد...)
- ۶۱
- ۰۸ تیر ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط