p_a_r_a_s_t_o_o_3_5

دل که می گیرد نگاهت بوی باران می دهد
بغض های گاه گاهت بوی باران می دهد

می نشینی گوشه ای، لج می کنی با زندگی
اشک های نابخواهت بوی باران می دهد

می نویسی روی کاغذ... کاش...شاید... آه و آه
می نویسی آه و آهت بوی باران می دهد

می گذاری سر به روی شانه های دفترت
شانه های بی پناهت بوی باران می دهد