الفبای میناب؛ مشقِ آخرِ عشق 🥀🌴😢🎒

الفبای میناب؛ مشقِ آخرِ عشق 🥀🌴😢🎒
— قسمت پایانی —
به ایستگاه پایانی رسیدیم؛ جایی که دفتر مشق‌مان با حروف «ل» تا «ی» بسته می‌شود، اما حکایتِ عشق در قلب‌هایمان ناتمام باقی می‌ماند…

همراهیِ بی‌دریغ، همدلی و نظراتِ پُر‌مهرِ شما در قسمت‌های گذشته، چراغِ راهِ ما بود تا این مسیرِ دشوار را با هم طی کنیم. از تک‌تکِ شما که با پیام‌هایتان به این کلمات جان دادید و در این سوگواریِ نمادین کنارِ ما بودید، بی‌نهایت سپاسگزارم. 🙏✨

اما در این مشقِ آخر، باید اعترافی کنم؛ اعترافی از سرِ ناتوانی.

حقیقت این است که الفبایِ فارسی، با تمامِ وسعتش، برای روایتِ عمقِ فاجعه‌ی میناب کوچک بود. ۳۲ حرف برای بیانِ داستانِ تک‌تکِ آن پروانه‌هایی که پیش از آموختنِ «الف»، درسِ «پرواز» را پاس کردند، کافی نبود. 🕊️✨

شرمنده‌ی تمامِ خانواده‌های داغداری هستم که نامِ فرشته‌شان در این صفحاتِ محدود نیامد. ببخشید که وسعتِ این درد، فراتر از توانِ قلم و ظرفیتِ شعریِ این حقیر بود. این کوتاهی، نه از سرِ فراموشی، که از ناتوانیِ واژه‌ها در برابرِ بزرگیِ نامِ شماست. 🕯️

اکنون که این مشقِ چهارگانه به پایان می‌رسد، دلم می‌خواهد آخرین حرف را شما بزنید. این چهار قسمت، چه حسی در قلبِ شما باقی گذاشت؟ شنیدنِ نظرات و تأملاتِ پایانیِ شما برای من و برای زنده نگه داشتنِ یادِ این کودکان، بی‌نهایت ارزشمند است.

الفبای ما اینجا تمام می‌شود، اما