در من کسی میل به پایان دارد

در من کسی میل به پایان دارد
𐚁


#ستاره_طوری



رفتنِ ناگهانی، شبیهِ افتادنِ تکه‌ای از آسمان است روی شانه‌یِ روزمرگی؛ تَرَکی عمیق که یک‌باره همه‌چیز را از هم می‌پاشد. ردِ پای این رفتن‌ها روی صندلیِ خالی، روی فنجانِ چایِ نیمه‌خورده‌ای که هنوز بخار از آن بلند می‌شود، و میانِ خنده‌هایی که تهِ گلو خشکیده‌اند، جا می‌ماند.

عجیب‌ترین خاصیتِ «ناگهان»، سکوتی است که بعد از آن می‌آید؛ سکوتی که برخلافِ ظاهرش، پر از فریادِ حرف‌های نگفته است. آدم‌ها برای «آمدن» و «ماندن» برنامه‌ریزی می‌کنند، اما برای «ناگهان» هیچ‌وقت آماده نیستند. ناگهان، تو را در نقطه‌ای از زمان رها می‌کند که نه راهِ پس داری و نه راهِ پیش؛ میانِ زمین و هوایِ کسی که تا همین چند لحظه پیش، جهانِ کوچکِ تو را معنا می‌کرد.

و در نهایت، ما می‌مانیم و این حقیقتِ تلخ که جهان، با همه‌یِ وسعتش، گاهی به اندازه‌یِ خالی شدنِ جایِ یک نفر کوچک می‌شود. آدم‌های ناگهانی شاید می‌روند، اما سایه‌یِ حضورشان تا ابد روی دیوارِ دلِ ما کشیده می‌ماند؛ یادآورِ اینکه هیچ‌چیز در این دنیای موقت، سندِ قطعیِ ماندن ندارد… حتی گرمای دستانی که فکر می‌کردیم همیشه ماندگارند.



#دلنوشته_های_پاییزی
#حرفهایی‌هست‌برای‌نگفتن



#Setareh_baroon
#Hamisheh_sabz
#Mistress_of_the_Moon