انسان همانگونه که در طی زندگی، تن عوض می‌کند، روح نیز عوض می‌کند. و این دگرگونی همیشه به آهستگی و در طول روزها انجام نمی‌گیرد: ساعات بحرانی هم هست که در آن، همه چیز یکباره تجدید می‌شود. پوستِ بی جانِ سابق می‌افتد. در این ساعات پر اضطراب انسان گمان می‌کند که همه چیز به پایان رسیده است. ولی همه چیز دارد شروع می‌شود. یک زندگی می‌میرد. همان وقت یک زندگی دیگر زائیده می‌شود.

•